Laatst stierf ik duizend doden toen een vader van een tekencursuskind mijn schetsboek pakte en er aandachtig in bladerde. Het was alsof hij me in het kille daglicht in mijn nakie zag. Later, toen iedereen weg was, haastte ik me door het boek heen om te bekijken wat hij had gezien.

Ideëen voor een prentenboek. Schetsen voor een opdracht. Associaties voor een opdracht, droedels, zelfs een oud Sinterklaasgedicht. Niks bijzonders eigenlijk. Toch voelde het raar, zelfs als verboden gebied.

foto van mijn schetsboek met uitgeknipt doodshoofd.

Natuurlijk had die man beter kunnen vragen of hij erin mocht kijken, het had een dagboek kunnen zijn. Maar mijn schrik of schaamte Continue Reading →

Soms is het beter om niet mooi te tekenen. Op een gegeven moment worden mijn geest en tekenhand een soort goed functionerende productielijn. Een fabriekje dat prima werk levert. Maar toch, een fabriekje-zijn is de dood in de creatieve pot.

Om de zoveel jaar moet ik het ontwikkelpad op. Best balen, want datgene wat ik dan doe, kan ik heel goed. En ik moet iets anders. Maar… wat? En welke kant op? Grote Gapende Leegte!

foto-illustratie in het donker, zoekende

Als ik zoekende ben moet ik kunnen freewheelen, Continue Reading →

Als ZZP’er is het heel simpel om (bij)scholing te ontlopen. Je hebt een goed excuus, want het is verhipte duur en er is geen werkgever die het voor je betaalt. Maar de eigenlijke reden is dat het eng is om dingen te moeten doen die je niet goed kunt. En daarom altijd ontwijkt. Dus je doet die scholing gewoon niet! Haha, lekker.

Maar er knaagde iets bij mij. En als er maar lang genoeg iets knaagt zet je soms ineens tóch die stap.

Stoute schoenen aangetrokken en een marketingcursus gevolgd. Marijke & Marketing….? zullen mensen die mij kennen denken.

 marketing

Inderdaad. Daarom! Ik denk dat een vis best een vogel kan worden, als ‘ie maar hard genoeg met zijn vinnen wappert.

Ik heb bij Marieke Anthonisse, een heuse Business Coach, een aantal lessen gevolgd. En het heeft echt wat bij me in gang gezet.

Het fijne is dat je ineens een heel stel handvatten van een expert krijgt aangereikt. De dingen die ik heb geleerd heb ik nog lang niet allemaal toegepast. Maar dankzij de cursus ben ik nu zo actief met dit blog en heb ik jullie als lezers.

 Ik kan het iedereen aanraden: ga iets doen wat je eigenlijk altijd al wilde, maar te eng vond om te doen. Kan in je werk zijn, maar ook in een hobby. Of een nieuwe hobby. (Vera, ga zingen. Sandra, maak die website af!) Wat ik ook geleerd heb: het hoeft niet perfect te zijn. Het is een evolutie, geen revolutie.

WAPPEREN MAAR MET DIE VINNEN!

Een fijn gevoel: je schrijft een blog en je weet dat een aantal mensen het leest en bekijkt. En dan vooral de mensen die zich hebben ingeschreven. Dat maakt het echt veel leuker om te doen (hiervoor heb ik al een half jaar een blog gehad, maar ik wist nooit of iemand ernaar keek) en dat ik waardeer het enorm.

Zelfportret met hoed en dank

Daarom krijgen jullie, de mensen die staan ingeschreven en zich ervoor opgeven (mét adres! Mail me even) 5 exemplaren van onderstaande kaart van mij opgestuurd. Hij is bedoeld als kerstkaart, maar mocht je die nooit sturen: doe dat dan nu wel of stuur ‘m als gewone kaart. Kan ook prima.

kaart van een vliegende engel door de nacht

De weggeefactie geldt zolang ik kaarten heb én tot 10 december 2013. Dus ook mensen die zich na vandaag inschrijven voor het blog krijgen de kaarten als ze het leuk vinden. Nogmaals: mail me je adres. Enne… blijf lezen, kijken en reageren!