Ook in de Wereld van de Illustratie heb je modes. Ga maar na, als je een tekening uit de jaren ’50 ziet, weet je meteen dat het uit die tijd komt. De laatste jaren is grafisch werk populair, mijn vermoeden is dat dat komt door de computer.

Maar er zijn uitzonderingen, mensen die eigenlijk altijd hetzelfde werken en onverminderd goed worden gevonden. Laatst vond ik een boekje dat me in één klap naar de jaren ’70 terug katapulteerde. Jee, Vader & Zoon stripjes! De strips ademen helemaal de geest van de jaren ’60 en ’70.

Vader-en-Zoon stripje, linkerbladzij

Vader-en-Zoon-strip rechterbladzij

De vader is rechts, loopt altijd in pak en heeft een dikke sigaar. Zoon is lui, links en langharig. Herken je het of ben je er te jong voor? De stijl van tekenen ken je ongetwijfeld, Continue Reading →

Mijn grootmoeder en haar ouders hadden een kleine actieradius. Die actieradius was tot één of twee dorpen verderop, namelijk het aantal kilometers dat ze konden lopen. Over een zandpad. Er was géén telefoon. Geen auto, geen trein. 

Er was geen pil, dus als je pech had kreeg je 13 kinderen. Geen douche, geen stromend water nog zelfs, geen wasmachine, geen televisie. Al deze dingen zijn er tijdens haar leven gekomen. Fantastische ontwikkelingen, en tegelijk een hele ommezwaai, daar was ik me als kind wel van bewust. Ze moest er soms nogal aan wennen.

telefoon, hallo??

En nu? Mijn oma is dood en er zijn alweer heel veel nog nieuwere spullen.

 

google glass...tja.

Het is niet misselijk wat er allemaal gekomen is. Continue Reading →

Als ik iets lees over De Kunst Van het Bloggen is dat allereerst:

titel met bloemetjes

Jij hebt een stuk met bloed,zweet en tranen bij elkaar verzonnen maar het grootste deel van de mensen leest het helemaal niet. Al zijn ze lid van je blog. Mensen moeten dus geprikkeld worden om het wél te lezen. Het grappige is: mensen lezen iets het snelt als ze gealarmeerd worden.

alarm, blog, illustratie, Marijke Klompmaker

 Niks positiviteit, leuke lokker, beloftes van geluk. Nee: Continue Reading →

Een dik jaar geleden begon ik met dit weblog. Ik wilde er werk opzetten dat niet in opdracht was gemaakt. Om mezelf uit te dagen en meer te experimenteren. Dat heb ik geweten.

Tijdens een marketingcursus bleek dat een blog een mooi marketinginstrument is. Mensen moesten alleen wel lid kunnen worden én er moest meer tekst op. Zo gezegd zo gedaan: ander blogsysteem (waardoor het oude werk nu jammer genoeg niet meer te zien is), meer tekst.

eeeh… huh?

Het is maar langzaam tot me doorgedrongen dat ik nu ineens niet alleen illustrator ben, maar ook een soort van baantje als BlogSchrijfster heb. Met hoofdletters ja, want dat is echt weer een vak apart! Het is heel erg leuk, daar niet van. Maar net als bij ieder vak zijn er wel allemaal do’s en don’ts en die leer ik met vallen en opstaan.

Gelukkig zijn mijn tweelingzus en mijn zwager allebei schrijver en geven ze zo nu en dan opbouwend commentaar (au). Daarnaast zijn er verschillende bloggers die de kunst van het bloggen uitleggen. Kitty Kilian, met haar lekker krachtige mening (= goed! tip 1). Deze week weer Henneke Duistermaat. Zij zegt onder andere dat je vooral je eigen stem moet ontwikkelen (tip 2).

een eigen stem

Waar heb ik dat eerder gehoord? Ooo ja..hier.

 

het vinden van je eigen pen en stem

Een eigen stem met een eigen pen

Is het je opgevallen dat ik veel korte zinnen gebruik? =tip 3. Anders lees je niet door en klik je weg, let maar op. Weer wat geleerd over jezelf.