Leuk hoor, al die mensen die lid zijn van het blog. En ook geregeld reageren,fijn!

Omdat ik dit erg waardeer én omdat er de laatste tijd ook een stel nieuwkomers is, geef ik weer wat weg. Iedereen die lid is van dit blog kan mij het adres sturen waar onderstaande kaart (3 stuks) naartoe kan.

Tekening van oude vrouw op fiets, met twee gasten achterop.

‘Gasten’

 

Nu is er iemand die ook popelt om kennis met je te maken, vorige week heb ik ‘m even op de foto gezet. Mijn Ateliergenoot. Hij vliegt graag naar je toe met een verzegelde envelop. Continue Reading →

Meisjes kiezen voor roze. Logisch, het is een zachte, lieve kleur. Jongens houden van blauw, dat zit bij hun geboorte al ingebakken.

Waar kiest mijn ateliergenoot (en orakel) voor, denk je? Is het een jongen of een meisje? Tja, aan de buitenkant is niet te zien wat het geslacht is. Hier zit Ateliergenoot op een kleed met roze/oranje bloemen, maar dat heb ik erin gelegd. Ben een meisje he ;).

ateliergenoot in kooi

Net wakker, vliegt bijna uit. Naar… blauw of roze?

Ik kreeg een grote opdracht waarin wordt gespeeld met deze ideeën, dat roze voor meisjes is en dat ze niet stoer zijn. Dat jongens van blauw houden. Vechtjassen zijn en niet verzorgend.

tafel-met-schetsen

Aan het begin van de 20e eeuw schijnt het precies andersom te zijn geweest: roze was voor jongens, blauw voor meisjes.  Continue Reading →

Heel bijzonder. Hoe meer de techniek kán, om ons het leven makkelijker te maken, hoe meer we van alles Zélluf willen doen. Zoals vroeger.

Zelf brood bakken, groenten verbouwen, truien en (echt waar) broeken breien. Of we spelen zelfs dagenlang dat we uit een andere tijd komen, inclusief kleren en attributen.

Een geur van Authenticiteit, met je handen werken, met je poten in de echte modder staan. Uiteraard zonder de ellende van destijds met open riolen, de builenpest, luizen overal.

weblog-idee-van-authenticiteit-

Tja, zelf ben ik ook zo iemand. Lakzegels maken bijvoorbeeld. Ooit iets heel serieus voor koningen en andere adellijke types, nu gewoon heel leuk om te doen.

En moeilijk! Op you-tube filmpjes ziet het er heel simpel uit. Maar ook hier geldt, zoals helaas bij bijna alles, oefening baart kunst.

wasstaaf en schroeven

Ik had twee wasstaven gekocht (bij de betere teken-spullen-zaak), maar geen zegelring of zegelstempel.

 Ik kwam bij de koppen van schroeven uit, die goed te gebruiken zijn. Continue Reading →

Tja, arceren. Van die streepjes, weet je wel, zoals Peter van Straaten dat zo goed kan. Of, om maar iemand te noemen, Rembrandt. Ik wilde het weer eens oefenen en heb een Helleborus nagetekend. Oei, wat frustrerend!

Helleborus, rood, in zwart-wit

 Het is best áárdig, maar het stralende van die gele meeldraden kreeg ik er niet op, en de lijnen van de schaduwen zijn grof. Ik ben er gauw mee gestopt en heb een andere geprobeerd, maar die werd nog slechter.

ZWART WIT TEKENING

In het dagelijkse illustratie-leven gebruik ik dat hele arceren nooit, want als ik nog eens in zwart-wit moet tekenen kan ik andere technieken gebruiken om een schaduw mee te maken.

zwart-wit, schaduwen, gewassen inkt en Conté

Conté-potlood toegepast op een schets van een heks voor een kinderboek:

schets heksje Sybille

 

 Hier ben ik wel tevreden over. Toch zit het me dwars, dat arceren. Ik had net tijdens een illustratieworkshop beweerd dat ik dátgene wat ik in mijn hoofd heb, ook wel op papier krijg. Haha, niet dus. Is ook onzin, want ik blijf voor opdrachten altijd op het mij bekende pad.

Dat is ook de reden waarom ik dit blog ben begonnen, om iets anders te maken, dingen uit te proberen. Nou ja, dát is gelukt in ieder geval.