Als jij in de boekhandel rondneust liggen daar al die omslagen je gezellig toe te lachen.

TIP: neem je vergrootglas mee, de volgende keer.
Er zitten namelijk meer ingrediënten in een omslag dan jij met het blote oog waarneemt.

En waar niemand graag mee te koop loopt.

illustraties non-fictie
Dit is een hele ruwe schets voor het beroepenboek, waar ik eerder over schreef.
Wát de uiteindelijke titel ook wordt, hij zal sowieso best lang worden,
er komt ook nog een ondertitel bij.
Oftewel: het wordt een beetje dringen daar.

illustratiets non-fictie

 

Als je met je kind in die winkel loopt moet in één oogopslag duidelijk zijn dat dit een non-fictie boek is.
Vandaar die rand rondom.
Daar komen ‘iconen’ in die symbool staan voor de beroepen.

illustraties non-fictie

 

De personages uit het boek komen niet los van de belettering te staan, maar doen er iets mee.
Ze hangen eraan bijvoorbeeld.

….Of ze staan er bovenop?

 

illustraties non-fictie

De grafische vormgeving doet Leentje van Lenaleen.
Iemand die weet wat ze doet en mooie dingen maakt, heerlijk, zo’n professional.

De uitgever vindt dit idee de moeite waard om mee verder te gaan.
Kinderen en hond teken ik los op papier,

illustraties non-fictiedie knutselt Leentje er even in, plus een probeersel van de belettering.
Even kijken hoe het oogt.
Best goed al, ja toch?

illustraties non-fictie

Er wordt van álles uitgeprobeerd.
Het type letters, kleur van de letters, grootte, andere ondertitel.

Hendrik hond krijgt geen rust.
Leentje verhuist hem naar het afbreekstreepje, dan weer naar boven, beneden, en soms bungelt hij in het luchtledige.


illustraties non-fictie

 

….En zo zijn er nog 1000 veranderingen die ik je zal besparen.

MAAR VOILÁ
daar is hij dan toch.
Ik presenteer U
the one and only definitieve cover!

illustraties non-fictie

Haleluja!
Er zit dus een hoop trots en blijdschap in zo’n omslag.

Maar als je deze straks ziet liggen, buig je dan over dit boek heen. Tover dat vergrootglas uit je tas.

……………?

Inderdáád!
Miniscule zweetdruppels.
(sssssssht)

Vanaf 6 maart in de boekhandel te bewonderen.
Delen maar dus, dit bericht! Danku!

Daar gaat Alexandrine!
Hier op een hele ruwe schets, zo heb ik haar portret in gedachten.

schilderij Alexandrine

Het schilderij krijgt (wederom!) een lichtroze ondergrond met gouache.

SNEL
snel, nu de verf nog nat is! dep ik met een prop wc papier het roze van het gezicht en de mouwen af.
Ik wil dat vooral het gezicht wit oplicht.schilderij Alexandrine

Alexandrine -maar ze werd Alexine genoemd- ziet er hierboven ietwat verfrommeld uit, maar dat komt helemaal goed.

EVEN FÖHNEN
De boel is opgedroogd en dus strak getrokken, nu héél voorzichtig en precies het gezicht schilderen, met het dunste penseeltje dat ik heb.

schilderij met paard

Alexine is een wild type, dus ze krijgt los haar.
Ze is geboren in 1832, en van jongs af aan geïnteresseerd in fotografie, iets wat dan nog heel ingewikkeld is.
Ongebruikelijk ook voor een meisje, om zich daarmee bezig te houden.

Maar ze heeft lak aan conventies.

Sjeest door Den Haag op haar paard, reist kris kras door Europa en als ze dat wel heeft gezien,
neemt ze op haar 20e haar moeder mee naar Afrika.

 

schilderij met paard

LEUK!
Kijk, dat vind ik nou zo leuk, de kleine ontdekkingen die je al schilderende steeds doet.
Ik was helemaal niet van plan om de mouwen kleurloos te laten.
Maar ik vind dat opene erg mooi, ik laat het zo.

schilderijHet paard pakt een beetje groot uit geloof ik.
Hopelijk valt het in het geheel straks wel mee…..

 

DE AARDE
Wat te doen met de aardbol waar Alexine overheen springt?
De landen erin schilderen?
Nee wacht.
Ik heb een oude atlas met een aardbol die ik perfect kan gebruiken als voorbeeld. Hij is vrij abstract, met fijne lijntjes.

Mooi he?schilderij Alexandrine

 

In Soedan sterven Alexine’s moeder én een tante die min of meer tegen haar zin wordt meegesleept, aan ziektes.
Alexine wil niet terug naar Den Haag en gaat in Cairo wonen.

Op een reis in de Sahara wordt ze hoogstwaarschijnlijk op haar 33e vermoord, haar lichaam wordt nooit gevonden.
Daarvóór schreef ze aan haar broer:

“…ik vind niets angstwekkends in de gedachte vrolijk en dapper mijn einde te vinden

door een geweerschot of een messteek,
in plaats van in een saai leven verder te slepen,
zoals ik zo velen heb zien doen.”

Een avonturier, die op plekken kwam waar nog nooit een westerse vrouw voet had gezet.

schilderij Alexandrine

Natuurlijk schilder ik de aarde op de atlas niet precies na, veel te veel werk en ook niet nodig.
Hij moet alleen dezelfde indruk wekken.
Maar oei, wat wordt hij leuk.

 

Het schilderij is af!

schilderij Alexandrine

In eerste instantie ben ik tevreden.
Maar iemand vindt het paard nogal massief, en dan zie ik het ineens ook.

Ik had ‘m eleganter willen hebben, minder groot
en door de donkere kleur is hij te ‘zwaar’ geworden.
Een volgende keer zou ik zo’n paard eerst een stuk doorzichtiger moeten opzetten.
Afijn, weer wat geleerd!

Wat vind jij ervan?

 

Het líjkt van een leien dakje te gaan.

Fluitend ga ik aan de slag met een schilderij van Alexandrine Tinne en d’r paard.
Het kost veel tijd voordat ik een schets heb waar ik écht tevreden mee ben, maar ach.
De basis moet goed zijn nietwaar.

  • verhoudingen van het paard moeten kloppen, al wil ik niet een ál te realistisch dier
  • vrouw moet goed op het paard zitten, niet te groot of te klein zijn ten opzichte van het paard

 

Alexandrine Tinne is -2 eeuwen geleden- een zeer eigengereid meisje,
dat uitgroeit tot een zo mogelijk nóg eigenzinniger ontdekkingsreizigster.

GOED BEZIG?
Ik bereid me goed voor vandaag, maak een proefje met twee kleuren roze,
en zie dat de linkerstaaltjes van Winsor en Newton het meest helder en uitgesproken zijn, dat wordt de achtergrond.

op papier schilderen

 

 

Enerzijds verdient Alexandrine niks dan het allerbeste, anderzijds heb ik snode plannen
waar ik hier nog niks over kan zeggen.

Zo, de hele achtergrond wordt roze.
TIP
Als je alles in 1 kleur schildert, en die kleur daarna dus overal doorheen komt, krijgt een schilderij automatisch samenhang.
Daar gaan we.

op papier schilderen

Wat krijgen we nu?!
Aaaaargh, ik heb het verkeerde papier gebruikt. Welke? Eeeh…. geen idee.
Maar het gaat pillen als het echt nat wordt!
Shit, ik moet overnieuw beginnen.

 

NU GOED PAPIER 
Op echt aquarelpapier in ieder geval.
Arches bijvoorbeeld, en dan Hot Pressed (HP).

op papier schilderen

Hot Pressed, oftewel Heet Geperst, is vrij glad.
Cold Pressed is er ook, maar heeft een té duidelijke structuur voor mij.

Andere merken, zoals Canson hieronder: ook prima.
En hoe zwaarder het papier, hoe minder het gaat bobbelen, deze is 300 gram.

op papier schilderen
Als je meer advies wilt over aquarelpapier-soorten lees dan ook een blog van Splendith.

GELUK BIJ EEN ONGELUK
Maar!
Na een nachtje slapen bedenk ik dat Alexandrine een flitsender schilderij moet krijgen.
Als meisje was ze the talk of the town door met haar paard door buurt en bos te crossen.
Papier opspannen, drogen met de föhn, en schetsen weer.

op papier schilderen

 

Volgende week zet ik dit in de verf.
Jiehaa!

 

Jo is 20 jaar, heel beschermd opgevoed en eerlijk gezegd nogal tuttig.

Maar ze gaat op kamers, studeren, en maak voor het eerst vriendinnen, Philine en Sonja.

Vrijheid!

portret hannie schaft

Over deze schets schilder ik een lichtgele ondergrond van gouache.
Jo heeft een hele lichte huid, en als ik goed de foto’s bekijk, ook sproeten.

SPANNING
Ondanks haar opvoeding is Jo een vrouw met lef, zal blijken.
De oorlog sluipt steeds meer het dagelijkse leven binnen.
In het land vindt er heel langzaam -zo langzaam dat het soms best normaal lijkt- een rare ommekeer plaats.

portret hannie schaft

 

 

Philine en Sonja krijgen steeds minder bewegingsvrijheid.
Ze mogen niet meer fietsen, door parken lopen, niet meer naar de bioscoop.
Omdat ze Joods zijn.

Jo gaat weer thuis wonen en neemt haar vriendinnen mee, die er onderduiken.

portret hannie schaft

 

GELUKJE
Een geluk bij een ongeluk: veel mannen zien vrouwen niet helemaal voor vol aan.
In ieder geval zien ze hen niet als mensen die actie ondernemen tegen de bezetters en hun aanhangers.
En dat is wat Jo doet.

goed blog
Samen met de zusjes Freddie en Truus -14 en 16 jaar!- gaat ze op pad.

In het zwembad pappen ze met Duitsers aan, zo krijgen ze allerlei informatie los.
Ze stelen persoonsbewijzen, heel bruikbaar voor Joden, en brengen wapens van hot naar her.

De achtergrond van dit schilderij van Jo maak ik nat met water, daaroverheen ga ik met een mengsel van bruin en donkerblauw.

portret hannie schaft

LIEFDE EN DOOD
Jo krijgt een vriendje, Jan.
Met zijn tweeën proberen ze al fietsende een collaborateur dood schieten, maar het gaat faliekant mis, Jan sterft.
Jo is vreselijk verdrietig, en word nog fanatieker.

Als je dit soort dingen doet kun je maar beter een andere naam aannemen,
dus je ziet hier Hannie, met haar enigszins scheve lach.
En met haar prachtige rode bos krullen, die ik met kleurpotlood teken.

 

portret hannie schaft


Ook het gezicht teken ik licht in met kleurpotlood, de jukbeenderen, lippen, sproeten.

HANNIE SCHAFT
Hannie’s acties lopen al een tijd in de smiezen.
Als al bíjna de oorlog gewonnen is, in maart 1945, wordt ze gepakt.

De nazi’s en het verzet hebben een dealtje: geen liquidaties meer.

portret hannie schaft

 

Alleen Hannie…tja, de nazi’s kunnen haar bloed wel drinken.
Na dagenlang verhoor wordt ze naar de duinen gebracht.

Hannie loopt over het zandpad en wordt van achteren op het hoofd beschoten.
De kogel schampt erlangs, ze is alleen gewond.
Dus wordt er met een machinegeweer op haar geschoten,

portret hannie schaft

 

 

net zolang tot ze dood is.

Zoals één van de vele vrouwen in het verzet zeiportret hannie schaft

 

 

 

Ik merk dat veel jonge mensen dit ‘wijf’, onze heldin Hannie Schaft niet kennen.
Of -zoals ze ook wel wordt genoemd- ‘Het meisje met het rode haar’.
Heel fijn dus als je deze blog deelt. Dank!