We zitten in de kroeg, kennen elkaar goed. We bespreken onze creatieve wederwaardigheden.

schrijver

Van ons groepje is Schrijver het succesnummer. Hij heeft tientallen boeken gepubliceerd, prachtige prijzen gewonnen en bovenal: mensen kopen gretig zijn boeken.
schrijver

Tja. Als je twijfelt over ‘doe ik dít of dát’, is de Hamvraag natuurlijk:schrijver


Want wij hebben inmiddels geleerd: zin in = goed. Maar Schrijver kijkt bedrukt en klemt zich vast aan zijn pen. “Dat is nou net het punt, zegt hij.

We horen aan zijn stem dat er een issue aankomt.

creatieve hoek

 

 

We kijken hem ongelovig aan.
We kunnen er niks aan doen……
schrijver
We krijgen er buikpijn van, wrijven ons de tranen uit de ogen, hikken wat, vallen stil.

Besmuikt kijken we elkaar aan.

Geen van ons is beginnend, en op onze manier doen we het ook goed.
Wij twijfelen vaak. Voortdurend eigenlijk.

schrijver
Maar we dachten dat Schrijver dan tenminste…
Het dringt tot ons door: dit blíjft dus. We arriveren niet. Geen van allen, ooit, ergens.

We knikken begrijpend, staren in het glas.

Kom. We bestellen er nog één.

schrijver

 

 

Jaja, deze blog mag worden gedeeld. Gráág.
Ter ondersteuning van iedereen die ook maar enigszins creatief is!

boek over illustreren….heb er lang over nagedacht en getwijfeld, maar de kogel is door de kerk.

boek over illustreren boek over illustreren

 

 

JAHAAA
Ik zit er in m’n nakie bij, want zo voelt het dus. Het is hartstikke leuk, maar ook erg spannend: schrijven, structuur aanbrengen -bepaald geen kwaliteit van mij-, een uitgever vinden. En zitten mensen er eigenlijk wel op te wachten?

Het wordt een boek voor volwassenen. Over een onderwerp dat ik door en door ken, namelijk


BOEK OVER ILLUSTREREN

Over tekenen, maar vooral over het hele creatieve gebeuren van beginnen, falen, een eigen stijl vinden, jezelf ontwikkelen, volhouden.
Plus een paar van die lastige zaken als onderhandelen, geld, klanten.
Allemaal dingen die mijzelf bezig houden, en waarvan ik weet dat ze ook de mensen die ik illustratieles geef, interesseren.

 

boek over illustreren

Uiteraard komt er héél veel beeld in, het wordt een kijk- en leesboek.

MINDER BLOGS
Het schrijven van boek en blog tegelijkertijd vind ik lastig.
Daarom ga ik minder frequent bloggen, namelijk eenmaal in de 2 of 3 weken.

GRIJP JE KANS
Wil je me helpen?
Is er een onderwerp waarvan je denkt, dat móet erin? Waar ben jij nieuwsgierig naar?

Grijp je kans op sturing en eeuwige roem en laat het weten!

 

Vertel me:
prentenboek schilderen

Mooie vraag toch?
Ik kreeg een nieuwe site voor illustratoren onder ogen, De gumclub.
Hij is door 3 illustratoren opgezet, en daar wordt deze vraag gesteld.
Is er een tip, opmerking, advies dat jou een andere kant opstuurde?’

Mij schoot meteen dit te binnen:

VERHAAL VAN EEN MISLUKKING
Ik maakte mijn allereerste eigen prentenboek, 10 jaar geleden, ‘Wout wil niet’.
prentenboek schilderen

Uiteraard was ik dolblij met dit boek, dat óók nog door de gerenommeerde uitgeverij Gottmer werd uitgegeven.

prentenboek schilderen
Hoe trots ik ook was op dit boek, het verkocht niet.prentenboek schilderen
En ja hoor, na één of twee jaar werd het uit de handel gehaald.
HET ADVIES
Een paar maanden later mailde Marieke Spaans, redacteur bij Gottmer, mij.
Iets wat ze helemaal niet hoefde te doen, het leed was geleden, het stof was alweer afgeborsteld.

Zij vermoedde waaróm het boek niet goed verkocht: mijn illustratie-stijl was nogal wollig.prentenboek schilderen

En de mode was -en is nog steeds wel- grafisch. Dus: heldere, strakke kleurvlakken en lijnen.
Niet zoals ik werkte, schilderend.
Met licht en schaduw, en een duidelijke verftoets.

prentenboek schilderen
Of ik het leuk vond of niet, hoog sprong of laag sprong, zo zat het.
Ineens realiseerde ik mij dat ik dus totaal op de verkeerde weg zat.

Mijn illustratie-stijl was ‘uit’.

prentenboek schilderen

 

Dat is hartstikke moeilijk kan ik je vertellen. Maar het roer moest echt om.
Dus dat werd hard “AUW! @#*@G*” roepen,
veel zoeken, mijn neus stoten,
weer “AUW! @#*@G*” roepen en doorgaan.

prentenboek schilderenMaar ik ben Marieke Spaans dankbaar dat ze mij deze uitermate vervelende boodschap bracht.
Ik leef nog, bén inderdaad anders gaan werken, tot mijn eigen grote tevredenheid.
Al is die tevredenheid vaak maar tijdelijk.

Nu ben ik natuurlijk enorm benieuwd:
prentenboek schilderenHet hoeft helemaal niet een advies op tekengebied te zijn, welnee. Welke waardevolle tip kreeg jij?
Waardoor ging jij iets veranderen in je werk, je liefdesleven, je stijl van opvoeden of…?
Ik waardeer het erg als je je verhaal doet, laat je horen!
Reageer hieronder.

Waarom maak ik er altijd zoveel werk van?!

Dit soort dingen loopt vaak uit de klauwen bij mij, het lijkt potdorie wel alsof ik met de cover voor een Echt Boek bezig ben.
Het is maar een experiment. Met acryl gouache, vorige week begonnen.

cover voor een boek

Het is té verleidelijk om aan te werken.

Wat zou dit konijn moeten zonder goed gezicht?
Zoals…. dit? Met donker omrande ogen.

 

cover voor een boek

Nee! Niet erg aantrekkelijk.
Misschien met andere snor?
Het gezicht wordt te blauw. En het konijn loenst ineens een beetje.

cover voor een boek

Dit wordt hem, uiteindelijk.
Het konijn kijkt niet zozeer boos -zoals bloglezer Flip voorstelde- maar indringend en ook wel streng. Doch rechtvaardig!
Vind je niet?cover voor een boek
Ik vraag me zo langzamerhand af wie dit konijn precies is, en in wat voor wereld het leeft.
Jammer dat het niet écht de cover voor een boek is.
De plant die links stond was vies van kleur, die heb ik vervangen door een soort vuurtje.

 

 

cover voor een boek

KILL YOUR OWN DARLINGS!
Op het gevaar af dit nu werk helemaal te verpesten, -maar waar is een experiment anders voor?- wil ik nu meer de focus op het konijn leggen, en minder op het interieur.
Straks schilder ik een heel dun laagje verf (glacée) over de kastjes en over het vloerkleed, zodat ze minder aandacht trekken.
Jammer, want ik ben dol op kastjes en kleedjes, maar alles voor de focus.

Ook trek ik  met donkerbruin potlood lijntjes vanuit het raam.

Lijntjes…

cover voor een boek

….. lijntjes….

cover voor een boek

…en nog meer lijntjes.

Hij is eindelijk af. Het was een hele klus, maar ik vind hem écht goed gelukt.
Ik ben ook blij dat ik nu eens niet een blauw/groen schilderij heb gemaakt, maar een roze-rode.

 

cover voor een boekEn nu nog een verhaal erbij!
Wie verzint het, jij?

Sowieso vind ik het hartstikke fijn als je dit bericht deelt.
Dankje!

 

 

Wat goed, al die mooie suggesties vorige week.
Ik vroeg om ideeën voor een schilderij met de verf die ik in een vlaag van hebberigheid aanschafte,
en daar kwamen ze!

BOOS
Flip suggereerde een boos konijn, waar ik niet warm voor liep.
Maar toch….al gauw kreeg ik er een beeld bij.

schilderij in rood

Josee riep dat er woeste natuur in moest, en daar ben ik altijd voor in.
Er waren er nog veel meer (dank!), maar een mens moet kiezen.


schilderij in rood
Omdat ik er onlangs achter kwam dat ik wel héél veel blauw gebruik, wil ik deze in rood maken.
Ik ben altijd bang dat het dan een koortsige, gloeiende droom lijkt, of nachtmerrie eigenlijk.
Maar dat zou in dit geval niet erg zijn, een kwaad konijn, dat ís toch ook wel een nachtmerrie.

schilderij in rood
En het rood is erg leuk om eens te proberen.
Ik bouw het schilderij langzaam op, laagje na laagje. Met 2 kleuren rood: hierboven scarlet, die een beetje naar oranje neigt.
Hieronder met carmine, die meer in de roze hoek zit.
Natuurlijk hoeft niet het hele schilderij in rood, maar ik wil eens kijken hoe ver ik kan gaan.
schilderij in rood

Door dit werk als geheel op te bouwen, en niet eerst een stukje van het schilderij en daarna een ander stukje, kun je veel beter finetunen.
Voortdurend tussentijds achteruit leunen en kijken. Klopt het? wordt het een eenheid?
Niet gelijk in de detaillering duiken.

Er gaat nog een laag carmine overheen.

schilderij in rood

Deze verf, acryla gouache, vind ik toch minder lekker schilderen dan gewone gouache.
Het is nogal warm is terwijl ik dit schilder, dan droogt de verf ook nog razendsnel op.

Met welke kleur zal ik al dat roze-rood eens aanvullen?
Bruin maar.

schilderij in rood

 

En daar komt dan Het Voordeel van acryla gouache om de hoek kijken, je kunt heel makkelijk een lichtere kleur over donker gebruiken.

schilderij in rood

Zo, er moeten ook nog ander werk gebeuren, dit is de tussenstand.

 

schilderij in rood

De linker plant -of wat is het..?- is een beetje viezig van kleur, maar hee, daar kunnen we zo weer overheen.
Het bevalt me wel moet ik zeggen.

Volgende week verder!
Wat vind jij er tot nu toe van…?

 

Zit een mens wel eens zonder énige wens voor zich uit te staren, totaal gelukkig en tevree?
Sporadisch ja.
Even later ziet zij vervolgens op het wijde web dat zij wél iets wenste, terwijl zij dat niet eens wist.

WAZDAT? KOPEN! HEBBEN!
En ineens zit men ermee opgescheept: 8 stuks verf voor de pittige prijs van €6,55 per tubetje.

SCHILDEREN
Kijk, normaal schilder ik met acryl óf met gouache.

 

schilderen met acryla gouache

Nadeel van acryl: de kleuren kunnen wat hard zijn.
Ook zijn er bepaalde kleuren die een beetje glimmen.
schilderen met acryla gouache

Gelukkig is er dan gouache! Fijn spul, je schilder er al snel wat sfeervoller mee dan met acryl. Je kunt het dekkend gebruiken, maar ook verdund.
Kijk ook hier voor een voorbeeld.

schilderen met acryla gouache

Maar zoals je weet, het gras aan de overkant is altijd groener.
En dus liggen deze Japanse jongens in een vloek en een zucht in je atelier.
Jaja, nog maar op één Nederlands adresje verkrijgbaar, de enige echte acryla gouache.

schilderen met acryla gouache

 

SCHILDEREN MET ACRYLA GOUACHE (toch?)
Deze verf combineert het beste van 2 werelden, dus daar gaan we.
Eerst maar eens kleurstaaltjes gemaakt, kijken hoe de verf ’voelt’, wat me nog niet helemaal meevalt. Een paar kleuren vloeien niet lekker, het wordt een beetje streperig.

De raw sienna en de knalroze, oftewel magenta.

schilderen met acryla gouache

De grijs nummer 4 doet het ook niet zo lekker, de rest wel.
Fijn dat de verf inderdaad het kalkachtige van gouache heeft, maar dat je wél er goed overheen kunt met een totaal ander kleurtje.


schilderen met acryla gouache

En  nu?

Laat ik het maar toegeven, ik heb geen zin in deze Japannertjes. Waarom?
Gedoe he. Moet ik eerst weer oefenen.
Zoals Brigitte Kaandorp zingt:

schilderen met acryla gouache

….ach wat een verrassing, dat gaat dus niet.

De kleurige staaltjes maakte ik al ergens in februari, of was het toch eeeh.. december?
De tubes verf liggen er maar te liggen, een mens zou een hekel aan ze krijgen vanwege het schuldgevoel.

BELOOFD IS BELOOFD
Dus bij deze de belofte (wat zeg ik nu?!): volgende week heb ik iets hiermee geschilderd.
Kom maar op, doe mij een voorstel. Wat zal ik schilderen?
Reageer hieronder!

Ook maakt delen van dit bericht me blij.

Raar toch dat ‘jong zijn’ zo populair is.
Want het grote voordeel van ouder zijn is….?

….ervaring.

SAAAAAI?
Dat kan, maar ervaring maakt het leven zóveel makkelijker. Op allerlei gebieden.

Neem mijn werk. Er zijn illustraties -gepubliceerd, ja!- waar ik me nu dood voor schaam.
Ik weet niet meer wat mijn visie op kleurgebruik was, maar vermoedelijk was die afwezig.

blauwe kleuren in illustratie

Hoe dan ook, door schade, schande en dus ervaring weet ik inmiddels beter.

GEEL
Welke kleur staat er in de kleurencirkel van Itten tegenover geel?

blauwe kleuren in illustratie

Juist, blauw/paars. Dat is dus altijd een goeie combinatie.

Hier is de heldin uit het boek voor het Ommelanderziekenhuis, ik liet je er eerder tekeningen van zien.

blauwe kleuren in illustratie

 

Als ik aan een tekening begin, bedenk ik altijd welke kleuren ik ongeveer wil gebruiken.
En dan kies ik één kleur die de overhand heeft. Bijvoorbeeld blauw in allemaal gradaties.blauwe kleuren in illustratie
De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat ik heel vaak blauw als hoofdkleur kies, omdat me dat  goed ligt.
Nooit rood of oranje, dat vind ik lastige kleuren.

Maar een tekening in alleen blauw vind ik niet zo interessant.
Er komt bruin bij, een warme tegenhanger van het koele blauw.

blauwe kleuren in illustratie

Onze hoofdpersoon heeft knalroze sloffen uitgekozen.
Voor extra pit komt er een snufje oranje bij.

 

blauwe kleuren in illustratie

Hij heeft wel een ‘fities-gevoel’ zo, vind je niet?
O lala, ik vind ‘m mooi!

blauwe kleuren in illustratie

 

Heus, word ook ouder, ik kan het je aanraden.

Reageren?
Leuk, dat kan hieronder. En stuur deze blog gerust door naar een illustratie-liefhebber.


portret Bernice Notenboom

portret bernice Notenboom

PORTRET BERNICE NOTENBOOM

Eerder schilderde ik een portret van Hannie Schaft.

Maar bij deze heb ik totaal geen plan in mijn hoofd.
Hoe het eruit moet komen te zien? Nog geen idee.
Mét gekleurde achtergrond…. of zonder?

Ook heb ik geen idee wat zo’n gel-pen ‘doet’, of die balpen.

 

portret Bernice Notenboom

portret Bernice Notenboom

 

Hoe dan ook bewonder ik mensen die niet machteloos in de touwen hangen, maar iets doen.
Tegen alle scepsis en makkelijke commentaar in.

Het portret is af, ik ben blij met het eindresultaat,
en vanuit mijn warme huis en luie stoel roep ik hard: petje af voor Bernice!

 

 

Wil je dit bericht delen?
Super, dank je!

En als je wilt reageren: altijd fijn.

Kijk eens aan, we zijn op de
internationale kinderboekenbeurs in Bologna, Italie!

kinderboekenbeurs in Bologna

Hoor je de roezemoezende mensen,
zie je de tafels met tentoongesteld werk?

 

WAT IS HIP EN HAPPENING?
Als je erop let zie je het ineens.

kinderboekenbeurs in Bologna

Het uitverkoren, tentoongestelde werk is plat.
Oftewel: niet schilderachtig, met schaduwwerking en met perspectief.

Er zit niet veel diepte in het werk, het is allemaal behoorlijk grafisch.

kinderboekenbeurs Bologna

Zie je?

kinderboekenbeurs in Bologna

Veel collages ook trouwens, grappig knip- en plakwerk.

kinderboekenbeurs Bologna

 

Wat bijzonder toch, zelf ben ik net bezig met het bewust toepassen van mínder perspectief.
Blijkbaar ga je onwillekeurig toch mee in de illustratie-mode.

KNULLIGHEID TROEF
Veel werk lijkt ook bewust iets knulligs te hebben.
Neem deze kinderen op dit kleurrijke werk.
De gezichten zijn bijna recht van voren getekend, terwijl hun ogen naar rechts draaien.

kinderboekenbeurs Bologna

 

Of let op hun benen, die plooien niet lekker om de dieren heen, het zijn een soort beenvormige stokken.
Allemaal met opzet. Denk ik dan.
Interessant he?

 

HANDEL
Gaan we verder, naar de honderden stands met uitgevers, met elkaar handelend.

Ho wacht, wie hebben we daar?
Het is uitgever Mariska Budding van Kluitman en……??

 

kinderboekenbeurs Bologna

 

Spannend, mijn boek -of nou ja, eigenlijk dat van Stine Jensen- en de emotiebox die ik illustreerde.
Zal iets hiervan naar het buitenland worden verkocht?
Géén idee.
Laten we het bij voorbaat vieren, vind je niet?

kinderboekenbeurs Bologna
We zoeken een terrasje, voetjes omhoog.
Wijntje erbij. PROOST!

Twee weken geleden liet ik je zien hoe ik tot deze schets kwam.
Nu komt het échte werk.
Schilderen maar!

Een kamer van de dokter, waar het een zootje is.
Tekening voor kinderen in ziekenhuis

 

Dit is één van de illustraties voor een boek in opdracht van het Ommelander ziekenhuis. 

Érg leuke opdracht, ik krijg alle vrijheid. Dat zijn de besten!

De spullen in de kamer schilder ik in een blauwe ondergrond.
Het wordt zo als het ware één geheel, de tafel met troep, de stoel en de kasten.

Tekening voor kinderen in ziekenhuis

Het blauw zal straks er op diverse plekken nog doorheen komen.

De chirurg heeft zich –spoiler alert!- in een kast verstopt, het meisje is naarstig op zoek naar hem.
Haar schilder ik met opzet niet eerst in een blauwe ondergrond.
Zij is namelijk de buitenstaander in de kamer.

Tekening voor kinderen in ziekenhuis

 

De details op de tafel komen nog, maar je hoef niet precies te kunnen zien wat er ligt, als het er maar troeperig is.

Tekening voor kinderen in ziekenhuis
Zoals ik eerder vertelde bij het schetsen: ik probeer het nu een beetje ánders dan anders.
Ik wil het speelser hebben.

Het perspectief is dus een beetje raar, het klopt niet helemaal.

 

Ik wil wél diepte krijgen in de tekening.
Dat doe ik door de dingen op de voorgrond intenser van kleur te schilderen dan de achtergrond.

Tekening voor kinderen in ziekenhuis

Zo…. Met kleurpotlood teken ik een patroon in het kleed.
Ook in de rest van de illustratie teken ik details. Kleurpotlood kun je prima over plakkaatverf heen gebruiken.

Tekening voor kinderen in ziekenhuis

Perspectivisch klopt het dus niet, en tóch werkt het, is het niet verwarrend.
Leuk, leuk!
Tekening voor kinderen in ziekenhuis

 

Het is niet heel anders dan wat ik normaal gesproken maak, maar verandering gaat in kleine stapjes.
Ik ben dik tevreden nu.

Volgende week geen blog, dan ben ik op de gigantische kinderboekenbeurs in Bologna, waar ik me gigantisch laat inspireren.
Rondkijken, met andere illustratoren praten, me vergapen aan de duizenden mooie boeken.
Je hoort er nog wel van!

Eeuwenlang hadden ze het erg goed samen, de mannen aan de top van bedrijven.

 

Dealtjes maken, de lakens uitdelen, vrouwtjes scoren, wijntjes drinken.

Langzaam, heul, heul langzaam veranderde er iets in de samenstelling van besturen.
Het was wennen hoor, voor de mannen.

Maar op een trotste dag bestond de Raad van Bestuur van Schiphol voor de helft uit vrouwen.

Foto illustratie

Geweldig toch, dat die andere helft van de mensheid ineens vertegenwoordigd was in een topbestuur?!

 

En toen kwam er een plek vrij. Er waren geschikte kandidaten, maar dat waren vróuwen…!

Foto illustratie

 

Nog een vrouw er bij zou betekenen dat er meer vrouwen dan mannen in het bestuur zaten.
Balans weg, scheefhangen!

Neerstortingsgevaar!

 Alle lichten op rood, tatuu tatuu, houd de die……uh stop de vrouw!

 

Gelukkig had ik nog een schone vinger over:

Foto illustratie

 

 

 

 

Jazeker mag je deze blog delen, heel graag zelfs!

We weten het allemaal: verandering is lastig.
Lastig? Dat is een understatement, ik bedoel: bijna niet te doen!

Neem het tekenen in perspectief.
Je weet wel, met een horizon, en…

Perspectief tekenen

Ooit kostte het me de grootste moeite om het goed te leren, nu is het al lang een automatisme.
Alleen… ik wil er weer vanaf!
Nou ja, ik wil er mee spelen.

VALLEN EN OPSTAAN

Soms vind ik mijn werk wat te realistisch. Of te braaf…? Ik weet niet wat het is, maar ik wil ánders.

De enige manier is: gewoon maar wat proberen.
Een richting inslaan, verbeteren, wéer verbeteren.
Ik begin dus met het perspectief.

Bij de eerste illustratie lukt het meteen best wel redelijk, eigenlijk.

 

 

De bedden zie je van boven, maar het meisje van opzij. Evenals het raam.
Ook de spijlen van de bedden kloppen van geen kant. Leuk toch?

Maar neem dan onderstaande schets, voor hetzelfde boek, over een opa en kleindochter in het ziekenhuis.
Het meisje komt in zijn chaotische werkkamer van de dokter terecht.

Perspectief tekenen

Het klópt veel te goed jongens!

Je overziet deze kamer alsof je er er nét ietsje boven staat.
Het tafelblad, het kleed eronder, het meisje, de rechterkast, het is alsof je het tafereel staande op een stoel aanschouwt.

Mooi hoor, maar niet heus.
Opnieuw schetsen.

Ja jeetje, hij lijkt eigenlijk best veel op de 1e schets.
Maar toch voor mij een kleine revolutie.
Perspectief tekenen

Als ik ‘m straks schilder kan ik het rare perspectief nog benadrukken.

Zo, de kamer weer vul ik weer met allerlei spullen zodat het een chaotisch tafereel wordt.

En het meisje erbij….

 

Perspectief tekenen
Goed, nou ja.

Ik ben nog niet waar ik wezen wil, qua stijl en perspectief, maar zoals die goeie ouwe Machiavelli zei:

De ene verandering legt altijd de grondslag voor de verandering die erop volgt.

 

Wie zei er dat het leven over rozen gaat?
Nou dan.

 

De kip had een goed leven gehad, dat wisten we.
Nu gingen we mee om te zien hoe mijn vader de kop eraf hakte.

portret van mijn vader

Niet omdat we dat nou zo leuk vonden, maar vanwege het wonderbaarlijke.
Hoe dat lijf na de messcherpe KLAP van de bijl -als een kip zonder kop, inderdaad- ervandoor racete, alsof er nog wat te redden viel.

Maar nee.

schilderij gouache

portret van mijn vader

Erna het snelle plukken van de veren, dan de geur van het afschroeien van de restjes.
De krop, opengesneden om ons het onverteerde graan en kiezeltjes te laten zien.
Glibberige darmen.
Mijn vader onverstoorbaar doorwerkend.

Later het vlees bij het eten, de handen druipend van het vet.
Een portret van mijn vader in zijn Natuurlijke Habitat, het land, de bijen, de dieren.

portret van mijn vader

 

En ja, ongemerkt is dit een serie te noemen, ‘Herinneringen’: 4 meisjes hélemaal alleen, en De vermissing van mijn zusje.

Inderdaad! Deze blog stuurde ik al eerder.
Vanwege de voorjaarsvakantie heb ik mezelf blog-schrijf-vrij gegeven.
Maar ik vind het wél leuk om je een bericht te versturen.

En omdat mijn (overleden) vader erin voorkomt is dit één van mij favorieten.

 

Als jij in de boekhandel rondneust liggen daar al die omslagen je gezellig toe te lachen.

TIP: neem je vergrootglas mee, de volgende keer.
Er zitten namelijk meer ingrediënten in een omslag dan jij met het blote oog waarneemt.

En waar niemand graag mee te koop loopt.

illustraties non-fictie
Dit is een hele ruwe schets voor het beroepenboek, waar ik eerder over schreef.
Wát de uiteindelijke titel ook wordt, hij zal sowieso best lang worden,
er komt ook nog een ondertitel bij.
Oftewel: het wordt een beetje dringen daar.

illustratiets non-fictie

 

Als je met je kind in die winkel loopt moet in één oogopslag duidelijk zijn dat dit een non-fictie boek is.
Vandaar die rand rondom.
Daar komen ‘iconen’ in die symbool staan voor de beroepen.

illustraties non-fictie

 

De personages uit het boek komen niet los van de belettering te staan, maar doen er iets mee.
Ze hangen eraan bijvoorbeeld.

….Of ze staan er bovenop?

 

illustraties non-fictie

De grafische vormgeving doet Leentje van Lenaleen.
Iemand die weet wat ze doet en mooie dingen maakt, heerlijk, zo’n professional.

De uitgever vindt dit idee de moeite waard om mee verder te gaan.
Kinderen en hond teken ik los op papier,

illustraties non-fictiedie knutselt Leentje er even in, plus een probeersel van de belettering.
Even kijken hoe het oogt.
Best goed al, ja toch?

illustraties non-fictie

Er wordt van álles uitgeprobeerd.
Het type letters, kleur van de letters, grootte, andere ondertitel.

Hendrik hond krijgt geen rust.
Leentje verhuist hem naar het afbreekstreepje, dan weer naar boven, beneden, en soms bungelt hij in het luchtledige.


illustraties non-fictie

 

….En zo zijn er nog 1000 veranderingen die ik je zal besparen.

MAAR VOILÁ
daar is hij dan toch.
Ik presenteer U
the one and only definitieve cover!

illustraties non-fictie

Haleluja!
Er zit dus een hoop trots en blijdschap in zo’n omslag.

Maar als je deze straks ziet liggen, buig je dan over dit boek heen. Tover dat vergrootglas uit je tas.

……………?

Inderdáád!
Miniscule zweetdruppels.
(sssssssht)

Vanaf 6 maart in de boekhandel te bewonderen.
Delen maar dus, dit bericht! Danku!

Daar gaat Alexandrine!
Hier op een hele ruwe schets, zo heb ik haar portret in gedachten.

schilderij Alexandrine

Het schilderij krijgt (wederom!) een lichtroze ondergrond met gouache.

SNEL
snel, nu de verf nog nat is! dep ik met een prop wc papier het roze van het gezicht en de mouwen af.
Ik wil dat vooral het gezicht wit oplicht.schilderij Alexandrine

Alexandrine -maar ze werd Alexine genoemd- ziet er hierboven ietwat verfrommeld uit, maar dat komt helemaal goed.

EVEN FÖHNEN
De boel is opgedroogd en dus strak getrokken, nu héél voorzichtig en precies het gezicht schilderen, met het dunste penseeltje dat ik heb.

schilderij met paard

Alexine is een wild type, dus ze krijgt los haar.
Ze is geboren in 1832, en van jongs af aan geïnteresseerd in fotografie, iets wat dan nog heel ingewikkeld is.
Ongebruikelijk ook voor een meisje, om zich daarmee bezig te houden.

Maar ze heeft lak aan conventies.

Sjeest door Den Haag op haar paard, reist kris kras door Europa en als ze dat wel heeft gezien,
neemt ze op haar 20e haar moeder mee naar Afrika.

 

schilderij met paard

LEUK!
Kijk, dat vind ik nou zo leuk, de kleine ontdekkingen die je al schilderende steeds doet.
Ik was helemaal niet van plan om de mouwen kleurloos te laten.
Maar ik vind dat opene erg mooi, ik laat het zo.

schilderijHet paard pakt een beetje groot uit geloof ik.
Hopelijk valt het in het geheel straks wel mee…..

 

DE AARDE
Wat te doen met de aardbol waar Alexine overheen springt?
De landen erin schilderen?
Nee wacht.
Ik heb een oude atlas met een aardbol die ik perfect kan gebruiken als voorbeeld. Hij is vrij abstract, met fijne lijntjes.

Mooi he?schilderij Alexandrine

 

In Soedan sterven Alexine’s moeder én een tante die min of meer tegen haar zin wordt meegesleept, aan ziektes.
Alexine wil niet terug naar Den Haag en gaat in Cairo wonen.

Op een reis in de Sahara wordt ze hoogstwaarschijnlijk op haar 33e vermoord, haar lichaam wordt nooit gevonden.
Daarvóór schreef ze aan haar broer:

“…ik vind niets angstwekkends in de gedachte vrolijk en dapper mijn einde te vinden

door een geweerschot of een messteek,
in plaats van in een saai leven verder te slepen,
zoals ik zo velen heb zien doen.”

Een avonturier, die op plekken kwam waar nog nooit een westerse vrouw voet had gezet.

schilderij Alexandrine

Natuurlijk schilder ik de aarde op de atlas niet precies na, veel te veel werk en ook niet nodig.
Hij moet alleen dezelfde indruk wekken.
Maar oei, wat wordt hij leuk.

 

Het schilderij is af!

schilderij Alexandrine

In eerste instantie ben ik tevreden.
Maar iemand vindt het paard nogal massief, en dan zie ik het ineens ook.

Ik had ‘m eleganter willen hebben, minder groot
en door de donkere kleur is hij te ‘zwaar’ geworden.
Een volgende keer zou ik zo’n paard eerst een stuk doorzichtiger moeten opzetten.
Afijn, weer wat geleerd!

Wat vind jij ervan?