Raar toch dat ‘jong zijn’ zo populair is.
Want het grote voordeel van ouder zijn is….?

….ervaring.

SAAAAAI?
Dat kan, maar ervaring maakt het leven zóveel makkelijker. Op allerlei gebieden.

Neem mijn werk. Er zijn illustraties -gepubliceerd, ja!- waar ik me nu dood voor schaam.
Ik weet niet meer wat mijn visie op kleurgebruik was, maar vermoedelijk was die afwezig.

blauwe kleuren in illustratie

Hoe dan ook, door schade, schande en dus ervaring weet ik inmiddels beter.

GEEL
Welke kleur staat er in de kleurencirkel van Itten tegenover geel?

blauwe kleuren in illustratie

Juist, blauw/paars. Dat is dus altijd een goeie combinatie.

Hier is de heldin uit het boek voor het Ommelanderziekenhuis, ik liet je er eerder tekeningen van zien.

blauwe kleuren in illustratie

 

Als ik aan een tekening begin, bedenk ik altijd welke kleuren ik ongeveer wil gebruiken.
En dan kies ik één kleur die de overhand heeft. Bijvoorbeeld blauw in allemaal gradaties.blauwe kleuren in illustratie
De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat ik heel vaak blauw als hoofdkleur kies, omdat me dat  goed ligt.
Nooit rood of oranje, dat vind ik lastige kleuren.

Maar een tekening in alleen blauw vind ik niet zo interessant.
Er komt bruin bij, een warme tegenhanger van het koele blauw.

blauwe kleuren in illustratie

Onze hoofdpersoon heeft knalroze sloffen uitgekozen.
Voor extra pit komt er een snufje oranje bij.

 

blauwe kleuren in illustratie

Hij heeft wel een ‘fities-gevoel’ zo, vind je niet?
O lala, ik vind ‘m mooi!

blauwe kleuren in illustratie

 

Heus, word ook ouder, ik kan het je aanraden.

Reageren?
Leuk, dat kan hieronder. En stuur deze blog gerust door naar een illustratie-liefhebber.


portret Bernice Notenboom

portret bernice Notenboom

PORTRET BERNICE NOTENBOOM

Eerder schilderde ik een portret van Hannie Schaft.

Maar bij deze heb ik totaal geen plan in mijn hoofd.
Hoe het eruit moet komen te zien? Nog geen idee.
Mét gekleurde achtergrond…. of zonder?

Ook heb ik geen idee wat zo’n gel-pen ‘doet’, of die balpen.

 

portret Bernice Notenboom

portret Bernice Notenboom

 

Hoe dan ook bewonder ik mensen die niet machteloos in de touwen hangen, maar iets doen.
Tegen alle scepsis en makkelijke commentaar in.

Het portret is af, ik ben blij met het eindresultaat,
en vanuit mijn warme huis en luie stoel roep ik hard: petje af voor Bernice!

 

 

Wil je dit bericht delen?
Super, dank je!

En als je wilt reageren: altijd fijn.

Kijk eens aan, we zijn op de
internationale kinderboekenbeurs in Bologna, Italie!

kinderboekenbeurs in Bologna

Hoor je de roezemoezende mensen,
zie je de tafels met tentoongesteld werk?

 

WAT IS HIP EN HAPPENING?
Als je erop let zie je het ineens.

kinderboekenbeurs in Bologna

Het uitverkoren, tentoongestelde werk is plat.
Oftewel: niet schilderachtig, met schaduwwerking en met perspectief.

Er zit niet veel diepte in het werk, het is allemaal behoorlijk grafisch.

kinderboekenbeurs Bologna

Zie je?

kinderboekenbeurs in Bologna

Veel collages ook trouwens, grappig knip- en plakwerk.

kinderboekenbeurs Bologna

 

Wat bijzonder toch, zelf ben ik net bezig met het bewust toepassen van mínder perspectief.
Blijkbaar ga je onwillekeurig toch mee in de illustratie-mode.

KNULLIGHEID TROEF
Veel werk lijkt ook bewust iets knulligs te hebben.
Neem deze kinderen op dit kleurrijke werk.
De gezichten zijn bijna recht van voren getekend, terwijl hun ogen naar rechts draaien.

kinderboekenbeurs Bologna

 

Of let op hun benen, die plooien niet lekker om de dieren heen, het zijn een soort beenvormige stokken.
Allemaal met opzet. Denk ik dan.
Interessant he?

 

HANDEL
Gaan we verder, naar de honderden stands met uitgevers, met elkaar handelend.

Ho wacht, wie hebben we daar?
Het is uitgever Mariska Budding van Kluitman en……??

 

kinderboekenbeurs Bologna

 

Spannend, mijn boek -of nou ja, eigenlijk dat van Stine Jensen- en de emotiebox die ik illustreerde.
Zal iets hiervan naar het buitenland worden verkocht?
Géén idee.
Laten we het bij voorbaat vieren, vind je niet?

kinderboekenbeurs Bologna
We zoeken een terrasje, voetjes omhoog.
Wijntje erbij. PROOST!

Twee weken geleden liet ik je zien hoe ik tot deze schets kwam.
Nu komt het échte werk.
Schilderen maar!

Een kamer van de dokter, waar het een zootje is.
Tekening voor kinderen in ziekenhuis

 

Dit is één van de illustraties voor een boek in opdracht van het Ommelander ziekenhuis. 

Érg leuke opdracht, ik krijg alle vrijheid. Dat zijn de besten!

De spullen in de kamer schilder ik in een blauwe ondergrond.
Het wordt zo als het ware één geheel, de tafel met troep, de stoel en de kasten.

Tekening voor kinderen in ziekenhuis

Het blauw zal straks er op diverse plekken nog doorheen komen.

De chirurg heeft zich –spoiler alert!- in een kast verstopt, het meisje is naarstig op zoek naar hem.
Haar schilder ik met opzet niet eerst in een blauwe ondergrond.
Zij is namelijk de buitenstaander in de kamer.

Tekening voor kinderen in ziekenhuis

 

De details op de tafel komen nog, maar je hoef niet precies te kunnen zien wat er ligt, als het er maar troeperig is.

Tekening voor kinderen in ziekenhuis
Zoals ik eerder vertelde bij het schetsen: ik probeer het nu een beetje ánders dan anders.
Ik wil het speelser hebben.

Het perspectief is dus een beetje raar, het klopt niet helemaal.

 

Ik wil wél diepte krijgen in de tekening.
Dat doe ik door de dingen op de voorgrond intenser van kleur te schilderen dan de achtergrond.

Tekening voor kinderen in ziekenhuis

Zo…. Met kleurpotlood teken ik een patroon in het kleed.
Ook in de rest van de illustratie teken ik details. Kleurpotlood kun je prima over plakkaatverf heen gebruiken.

Tekening voor kinderen in ziekenhuis

Perspectivisch klopt het dus niet, en tóch werkt het, is het niet verwarrend.
Leuk, leuk!
Tekening voor kinderen in ziekenhuis

 

Het is niet heel anders dan wat ik normaal gesproken maak, maar verandering gaat in kleine stapjes.
Ik ben dik tevreden nu.

Volgende week geen blog, dan ben ik op de gigantische kinderboekenbeurs in Bologna, waar ik me gigantisch laat inspireren.
Rondkijken, met andere illustratoren praten, me vergapen aan de duizenden mooie boeken.
Je hoort er nog wel van!

Eeuwenlang hadden ze het erg goed samen, de mannen aan de top van bedrijven.

 

Dealtjes maken, de lakens uitdelen, vrouwtjes scoren, wijntjes drinken.

Langzaam, heul, heul langzaam veranderde er iets in de samenstelling van besturen.
Het was wennen hoor, voor de mannen.

Maar op een trotste dag bestond de Raad van Bestuur van Schiphol voor de helft uit vrouwen.

Foto illustratie

Geweldig toch, dat die andere helft van de mensheid ineens vertegenwoordigd was in een topbestuur?!

 

En toen kwam er een plek vrij. Er waren geschikte kandidaten, maar dat waren vróuwen…!

Foto illustratie

 

Nog een vrouw er bij zou betekenen dat er meer vrouwen dan mannen in het bestuur zaten.
Balans weg, scheefhangen!

Neerstortingsgevaar!

 Alle lichten op rood, tatuu tatuu, houd de die……uh stop de vrouw!

 

Gelukkig had ik nog een schone vinger over:

Foto illustratie

 

 

 

 

Jazeker mag je deze blog delen, heel graag zelfs!

We weten het allemaal: verandering is lastig.
Lastig? Dat is een understatement, ik bedoel: bijna niet te doen!

Neem het tekenen in perspectief.
Je weet wel, met een horizon, en…

Perspectief tekenen

Ooit kostte het me de grootste moeite om het goed te leren, nu is het al lang een automatisme.
Alleen… ik wil er weer vanaf!
Nou ja, ik wil er mee spelen.

VALLEN EN OPSTAAN

Soms vind ik mijn werk wat te realistisch. Of te braaf…? Ik weet niet wat het is, maar ik wil ánders.

De enige manier is: gewoon maar wat proberen.
Een richting inslaan, verbeteren, wéer verbeteren.
Ik begin dus met het perspectief.

Bij de eerste illustratie lukt het meteen best wel redelijk, eigenlijk.

 

 

De bedden zie je van boven, maar het meisje van opzij. Evenals het raam.
Ook de spijlen van de bedden kloppen van geen kant. Leuk toch?

Maar neem dan onderstaande schets, voor hetzelfde boek, over een opa en kleindochter in het ziekenhuis.
Het meisje komt in zijn chaotische werkkamer van de dokter terecht.

Perspectief tekenen

Het klópt veel te goed jongens!

Je overziet deze kamer alsof je er er nét ietsje boven staat.
Het tafelblad, het kleed eronder, het meisje, de rechterkast, het is alsof je het tafereel staande op een stoel aanschouwt.

Mooi hoor, maar niet heus.
Opnieuw schetsen.

Ja jeetje, hij lijkt eigenlijk best veel op de 1e schets.
Maar toch voor mij een kleine revolutie.
Perspectief tekenen

Als ik ‘m straks schilder kan ik het rare perspectief nog benadrukken.

Zo, de kamer weer vul ik weer met allerlei spullen zodat het een chaotisch tafereel wordt.

En het meisje erbij….

 

Perspectief tekenen
Goed, nou ja.

Ik ben nog niet waar ik wezen wil, qua stijl en perspectief, maar zoals die goeie ouwe Machiavelli zei:

De ene verandering legt altijd de grondslag voor de verandering die erop volgt.

 

Wie zei er dat het leven over rozen gaat?
Nou dan.

 

De kip had een goed leven gehad, dat wisten we.
Nu gingen we mee om te zien hoe mijn vader de kop eraf hakte.

portret van mijn vader

Niet omdat we dat nou zo leuk vonden, maar vanwege het wonderbaarlijke.
Hoe dat lijf na de messcherpe KLAP van de bijl -als een kip zonder kop, inderdaad- ervandoor racete, alsof er nog wat te redden viel.

Maar nee.

schilderij gouache

portret van mijn vader

Erna het snelle plukken van de veren, dan de geur van het afschroeien van de restjes.
De krop, opengesneden om ons het onverteerde graan en kiezeltjes te laten zien.
Glibberige darmen.
Mijn vader onverstoorbaar doorwerkend.

Later het vlees bij het eten, de handen druipend van het vet.
Een portret van mijn vader in zijn Natuurlijke Habitat, het land, de bijen, de dieren.

portret van mijn vader

 

En ja, ongemerkt is dit een serie te noemen, ‘Herinneringen’: 4 meisjes hélemaal alleen, en De vermissing van mijn zusje.

Inderdaad! Deze blog stuurde ik al eerder.
Vanwege de voorjaarsvakantie heb ik mezelf blog-schrijf-vrij gegeven.
Maar ik vind het wél leuk om je een bericht te versturen.

En omdat mijn (overleden) vader erin voorkomt is dit één van mij favorieten.

 

Als jij in de boekhandel rondneust liggen daar al die omslagen je gezellig toe te lachen.

TIP: neem je vergrootglas mee, de volgende keer.
Er zitten namelijk meer ingrediënten in een omslag dan jij met het blote oog waarneemt.

En waar niemand graag mee te koop loopt.

illustraties non-fictie
Dit is een hele ruwe schets voor het beroepenboek, waar ik eerder over schreef.
Wát de uiteindelijke titel ook wordt, hij zal sowieso best lang worden,
er komt ook nog een ondertitel bij.
Oftewel: het wordt een beetje dringen daar.

illustratiets non-fictie

 

Als je met je kind in die winkel loopt moet in één oogopslag duidelijk zijn dat dit een non-fictie boek is.
Vandaar die rand rondom.
Daar komen ‘iconen’ in die symbool staan voor de beroepen.

illustraties non-fictie

 

De personages uit het boek komen niet los van de belettering te staan, maar doen er iets mee.
Ze hangen eraan bijvoorbeeld.

….Of ze staan er bovenop?

 

illustraties non-fictie

De grafische vormgeving doet Leentje van Lenaleen.
Iemand die weet wat ze doet en mooie dingen maakt, heerlijk, zo’n professional.

De uitgever vindt dit idee de moeite waard om mee verder te gaan.
Kinderen en hond teken ik los op papier,

illustraties non-fictiedie knutselt Leentje er even in, plus een probeersel van de belettering.
Even kijken hoe het oogt.
Best goed al, ja toch?

illustraties non-fictie

Er wordt van álles uitgeprobeerd.
Het type letters, kleur van de letters, grootte, andere ondertitel.

Hendrik hond krijgt geen rust.
Leentje verhuist hem naar het afbreekstreepje, dan weer naar boven, beneden, en soms bungelt hij in het luchtledige.


illustraties non-fictie

 

….En zo zijn er nog 1000 veranderingen die ik je zal besparen.

MAAR VOILÁ
daar is hij dan toch.
Ik presenteer U
the one and only definitieve cover!

illustraties non-fictie

Haleluja!
Er zit dus een hoop trots en blijdschap in zo’n omslag.

Maar als je deze straks ziet liggen, buig je dan over dit boek heen. Tover dat vergrootglas uit je tas.

……………?

Inderdáád!
Miniscule zweetdruppels.
(sssssssht)

Vanaf 6 maart in de boekhandel te bewonderen.
Delen maar dus, dit bericht! Danku!

Daar gaat Alexandrine!
Hier op een hele ruwe schets, zo heb ik haar portret in gedachten.

schilderij Alexandrine

Het schilderij krijgt (wederom!) een lichtroze ondergrond met gouache.

SNEL
snel, nu de verf nog nat is! dep ik met een prop wc papier het roze van het gezicht en de mouwen af.
Ik wil dat vooral het gezicht wit oplicht.schilderij Alexandrine

Alexandrine -maar ze werd Alexine genoemd- ziet er hierboven ietwat verfrommeld uit, maar dat komt helemaal goed.

EVEN FÖHNEN
De boel is opgedroogd en dus strak getrokken, nu héél voorzichtig en precies het gezicht schilderen, met het dunste penseeltje dat ik heb.

schilderij met paard

Alexine is een wild type, dus ze krijgt los haar.
Ze is geboren in 1832, en van jongs af aan geïnteresseerd in fotografie, iets wat dan nog heel ingewikkeld is.
Ongebruikelijk ook voor een meisje, om zich daarmee bezig te houden.

Maar ze heeft lak aan conventies.

Sjeest door Den Haag op haar paard, reist kris kras door Europa en als ze dat wel heeft gezien,
neemt ze op haar 20e haar moeder mee naar Afrika.

 

schilderij met paard

LEUK!
Kijk, dat vind ik nou zo leuk, de kleine ontdekkingen die je al schilderende steeds doet.
Ik was helemaal niet van plan om de mouwen kleurloos te laten.
Maar ik vind dat opene erg mooi, ik laat het zo.

schilderijHet paard pakt een beetje groot uit geloof ik.
Hopelijk valt het in het geheel straks wel mee…..

 

DE AARDE
Wat te doen met de aardbol waar Alexine overheen springt?
De landen erin schilderen?
Nee wacht.
Ik heb een oude atlas met een aardbol die ik perfect kan gebruiken als voorbeeld. Hij is vrij abstract, met fijne lijntjes.

Mooi he?schilderij Alexandrine

 

In Soedan sterven Alexine’s moeder én een tante die min of meer tegen haar zin wordt meegesleept, aan ziektes.
Alexine wil niet terug naar Den Haag en gaat in Cairo wonen.

Op een reis in de Sahara wordt ze hoogstwaarschijnlijk op haar 33e vermoord, haar lichaam wordt nooit gevonden.
Daarvóór schreef ze aan haar broer:

“…ik vind niets angstwekkends in de gedachte vrolijk en dapper mijn einde te vinden

door een geweerschot of een messteek,
in plaats van in een saai leven verder te slepen,
zoals ik zo velen heb zien doen.”

Een avonturier, die op plekken kwam waar nog nooit een westerse vrouw voet had gezet.

schilderij Alexandrine

Natuurlijk schilder ik de aarde op de atlas niet precies na, veel te veel werk en ook niet nodig.
Hij moet alleen dezelfde indruk wekken.
Maar oei, wat wordt hij leuk.

 

Het schilderij is af!

schilderij Alexandrine

In eerste instantie ben ik tevreden.
Maar iemand vindt het paard nogal massief, en dan zie ik het ineens ook.

Ik had ‘m eleganter willen hebben, minder groot
en door de donkere kleur is hij te ‘zwaar’ geworden.
Een volgende keer zou ik zo’n paard eerst een stuk doorzichtiger moeten opzetten.
Afijn, weer wat geleerd!

Wat vind jij ervan?

 

Het líjkt van een leien dakje te gaan.

Fluitend ga ik aan de slag met een schilderij van Alexandrine Tinne en d’r paard.
Het kost veel tijd voordat ik een schets heb waar ik écht tevreden mee ben, maar ach.
De basis moet goed zijn nietwaar.

  • verhoudingen van het paard moeten kloppen, al wil ik niet een ál te realistisch dier
  • vrouw moet goed op het paard zitten, niet te groot of te klein zijn ten opzichte van het paard

 

Alexandrine Tinne is -2 eeuwen geleden- een zeer eigengereid meisje,
dat uitgroeit tot een zo mogelijk nóg eigenzinniger ontdekkingsreizigster.

GOED BEZIG?
Ik bereid me goed voor vandaag, maak een proefje met twee kleuren roze,
en zie dat de linkerstaaltjes van Winsor en Newton het meest helder en uitgesproken zijn, dat wordt de achtergrond.

op papier schilderen

 

 

Enerzijds verdient Alexandrine niks dan het allerbeste, anderzijds heb ik snode plannen
waar ik hier nog niks over kan zeggen.

Zo, de hele achtergrond wordt roze.
TIP
Als je alles in 1 kleur schildert, en die kleur daarna dus overal doorheen komt, krijgt een schilderij automatisch samenhang.
Daar gaan we.

op papier schilderen

Wat krijgen we nu?!
Aaaaargh, ik heb het verkeerde papier gebruikt. Welke? Eeeh…. geen idee.
Maar het gaat pillen als het echt nat wordt!
Shit, ik moet overnieuw beginnen.

 

NU GOED PAPIER 
Op echt aquarelpapier in ieder geval.
Arches bijvoorbeeld, en dan Hot Pressed (HP).

op papier schilderen

Hot Pressed, oftewel Heet Geperst, is vrij glad.
Cold Pressed is er ook, maar heeft een té duidelijke structuur voor mij.

Andere merken, zoals Canson hieronder: ook prima.
En hoe zwaarder het papier, hoe minder het gaat bobbelen, deze is 300 gram.

op papier schilderen
Als je meer advies wilt over aquarelpapier-soorten lees dan ook een blog van Splendith.

GELUK BIJ EEN ONGELUK
Maar!
Na een nachtje slapen bedenk ik dat Alexandrine een flitsender schilderij moet krijgen.
Als meisje was ze the talk of the town door met haar paard door buurt en bos te crossen.
Papier opspannen, drogen met de föhn, en schetsen weer.

op papier schilderen

 

Volgende week zet ik dit in de verf.
Jiehaa!

 

Jo is 20 jaar, heel beschermd opgevoed en eerlijk gezegd nogal tuttig.

Maar ze gaat op kamers, studeren, en maak voor het eerst vriendinnen, Philine en Sonja.

Vrijheid!

portret hannie schaft

Over deze schets schilder ik een lichtgele ondergrond van gouache.
Jo heeft een hele lichte huid, en als ik goed de foto’s bekijk, ook sproeten.

SPANNING
Ondanks haar opvoeding is Jo een vrouw met lef, zal blijken.
De oorlog sluipt steeds meer het dagelijkse leven binnen.
In het land vindt er heel langzaam -zo langzaam dat het soms best normaal lijkt- een rare ommekeer plaats.

portret hannie schaft

 

 

Philine en Sonja krijgen steeds minder bewegingsvrijheid.
Ze mogen niet meer fietsen, door parken lopen, niet meer naar de bioscoop.
Omdat ze Joods zijn.

Jo gaat weer thuis wonen en neemt haar vriendinnen mee, die er onderduiken.

portret hannie schaft

 

GELUKJE
Een geluk bij een ongeluk: veel mannen zien vrouwen niet helemaal voor vol aan.
In ieder geval zien ze hen niet als mensen die actie ondernemen tegen de bezetters en hun aanhangers.
En dat is wat Jo doet.

goed blog
Samen met de zusjes Freddie en Truus -14 en 16 jaar!- gaat ze op pad.

In het zwembad pappen ze met Duitsers aan, zo krijgen ze allerlei informatie los.
Ze stelen persoonsbewijzen, heel bruikbaar voor Joden, en brengen wapens van hot naar her.

De achtergrond van dit schilderij van Jo maak ik nat met water, daaroverheen ga ik met een mengsel van bruin en donkerblauw.

portret hannie schaft

LIEFDE EN DOOD
Jo krijgt een vriendje, Jan.
Met zijn tweeën proberen ze al fietsende een collaborateur dood schieten, maar het gaat faliekant mis, Jan sterft.
Jo is vreselijk verdrietig, en word nog fanatieker.

Als je dit soort dingen doet kun je maar beter een andere naam aannemen,
dus je ziet hier Hannie, met haar enigszins scheve lach.
En met haar prachtige rode bos krullen, die ik met kleurpotlood teken.

 

portret hannie schaft


Ook het gezicht teken ik licht in met kleurpotlood, de jukbeenderen, lippen, sproeten.

HANNIE SCHAFT
Hannie’s acties lopen al een tijd in de smiezen.
Als al bíjna de oorlog gewonnen is, in maart 1945, wordt ze gepakt.

De nazi’s en het verzet hebben een dealtje: geen liquidaties meer.

portret hannie schaft

 

Alleen Hannie…tja, de nazi’s kunnen haar bloed wel drinken.
Na dagenlang verhoor wordt ze naar de duinen gebracht.

Hannie loopt over het zandpad en wordt van achteren op het hoofd beschoten.
De kogel schampt erlangs, ze is alleen gewond.
Dus wordt er met een machinegeweer op haar geschoten,

portret hannie schaft

 

 

net zolang tot ze dood is.

Zoals één van de vele vrouwen in het verzet zeiportret hannie schaft

 

 

 

Ik merk dat veel jonge mensen dit ‘wijf’, onze heldin Hannie Schaft niet kennen.
Of -zoals ze ook wel wordt genoemd- ‘Het meisje met het rode haar’.
Heel fijn dus als je deze blog deelt. Dank!

Dáár heb ik nou eens zin in.
Tekenen met kleurpotlood.
illustratie met kleurpotlood

 

KINDERACHTIG EN OUDERWETS
Het is natuurlijk typisch een materiaal uit jouw en mijn kindertijd.
Of iets voor mensen die ter ontspanning kleurplaten inkleuren.
……..Maar of je daar nou een leuke illustratie mee kunt maken…?

Ik dacht het niet.

illustratie met kleurpotlood

 

ILLUSTRATIE MET KLEURPOTLOOD


Maar laatst zag ik ergens een hele fijne frisse kleurpotlood-tekening -kan ‘m helaas niet terug vinden- voor de Correspondent.
Kijk, zoiets zet me gelijk op scherp.

Mijn naam is niet voor niks Marijke -Frisse Blik Blog!- Klompmaker.

Proberen maar.

Weet je nog, toen je als kind tekenende, dat je tekening altijd zo streperig werd?
Je kreeg nooit een mooi egaal kleurvlak.
Nogal irritant, maar vandaag wil ik het juist benadrukken.
Hopelijk wordt hij daardoor niet soft.

illustratie met kleurpotlood

Geen stemmige illustratie voor mij deze keer.
Niet nadenken, gewoon allerlei kleuren erin gooien.

Kleedje onder de bank.
Haha, geinig, vind je niet!

illustratie met kleurpotlood

Het wordt wel érg streperig, dus ik kleur er nogmaals overheen, in een andere richting.
Zo zie je minder het wit van het papier tussen de potloodstrepen.
En in het zwarte gordijn op de achtergrond doe ik nog wat blauw, je ziet hieronder dat de rechterkant al is gedaan.

illustratie met kleurpotlood

Wát een lamme hand krijg je van al dat gekleur – weet je dat ook nog?
Even schudden met je hand, en verder.

De tekening is bijna af, nu de puntjes op de i: de broek krijgt nog een laagje zwart.
Her en der wat schaduw in de bank zodat hij meer vorm krijgt.
Zo.

illustratie met kleurpotlood

Het zijn nogal knalkleuren, maar ik vind hem leuk!
Een volgende keer zou ik alleen tóch nog meer streperigheid over willen houden.
Het wordt er druk van, maar krijgt ook iets stoers.

Hoe dan ook, kinderachtig vind ik deze niet, jij?

 

PS. Volgende week geen blog, dan ben ik een paar dagen weg.

Kijk eens aan, daar hebben we 2018!

Geluk, plezier en meer geld willen we graag dit jaar.
Ho, stop!
Dit zijn geen zaken om na te streven.

 

goeie illustratorGa maar bij jezelf na:

  • is een marathon lopen leuk?
  • is het opvoeden van een kind plezierig?
  • word je snel en makkelijk een goeie illustrator?

Nope!
Toch halen we uit dit soort dingen de meeste voldoening.

Tuurlijk, tijdens de rit heb je je geluksmomenten.
Maar die zijn een bijproduct.
Want 95% van de tijd is het zwoegen.
Stress, pijn, falen en dóórgaan.

goeie illustrator

Het lijkt alleen -door bijvoorbeeld sociale media- of die 95% zwoegen er niet zo bij hoort.
Terwijl dat is waar het eigenlijk om (en op) draait.

AU! EEN VALKUIL
Zelf donder ik geregeld in de valkuil van het vergelijken met anderen.

Uiteraard hebben die anderen dan wel méér succes, maken beter werk, lijkt dit ze allemaal aan te komen waaien.
Het punt is, die mensen zijn altijd wel te vinden, hoe goed ik ook ben in mijn werk.

goeie illustrator

 

Helemaal niet handig dus, om je eigen leven te vergelijken met dat van anderen.

HET IS MAAR NET HOE JE JE LEVEN BEKIJKT
Bekijk het leven in het licht van je eigen waarden.
Tenminste, volgens Manson, wiens boek ik in de kerstvakantie las.
Wat vind ik belangrijk?
Integriteit. Niet oordelen. Ontwikkeling. Goed omgaan met anderen. Creativiteit.

Goed om steeds in het achterhoofd te houden, komend jaar.
Dát is wat van waarde is voor mij.

goeie illustrator

Al is er nog een beetje weerstand, ik geef het toe.

En….wat kan jou nu nog met goed fatsoen toewensen in 2018…?
Hebbes:

goeie illustrator

 

Proost!

Zoals steeds waardeer ik het zeer als je de blog deelt.
Thanks a bunch!

Hoe was jouw jaar?
Kijk je met genoegen terug, was het een uitgesproken róttijd, waren er grote veranderingen?

illustrator prentenboek

illustrator prentenboek

Zelf ben ik met een aantal dingen erg blij:
er waren allemaal opdrachten die ik echt leuk of mooi vond, eigenlijk zat er niet iets bij waar ikzelf ‘niks mee had’.
Daarmee knijp ik mezelf in mijn handen, want dat is wel eens anders.

Verder gaat het op het persoonlijke vlak uitstekend, en dat is toch het belangrijkste van alles.

WEL WAT TE WENSEN
In het komende jaar wil ik zélf mooie projecten starten.

illustrator prentenboek

PRENTENBOEK?
Een hondenboek misschien. Of een eigen prentenboek.
Een verjaardagskalender met honden, katten en uilen kan ook!

Daar ga ik de komende tijd bank-hangend en bonbons-etend over nadenken.

illustrator prentenboek

Maar intussen ben ik echt heel benieuwd:
wat voor jaar had jij?

GOOI HET ERUIT
Heb je het roer omgegooid?
Of ben je juist supertevreden met dat werk dat je al 25 jaar doet?
Is er iets wat je ánders wilt gaan doen?
Wat dan?

Reageer hieronder!

Geloof jij dat peuters in wezen onschuldig zijn?

 

animatiefilmpje

Neem deze jongen. Klein ja, maar in zijn hart een moordenaar, deze Störtebeker.

Het is al te zien aan de opmerkelijke baardgroei op 3-jarige leeftijd.

‘Erfelijke afwijking misschien’ werp jij tegen?
Ik zeg: kijk in zijn ogen.

animatiefilmpje

ANIMATIE

Het levenspad van Störtebeker is door mij getekend voor een animatiefilmpje.
Op de I-pad pro, digitaal dus.
Als je in de app Procreate tekent word alles opgenomen, als een soort video.

Handig: als je dat weer afspeelt heb je al een animatie!

BIJZONDERE VERHALEN
De tekeningen zijn voor een ont-zet-tend leuk project over Groningse volksverhalen, Spinbarg.

Christiaan Coenraads deed de regie, bedacht de muziek en zong alles in.
Bijgestaan door Shanty-koor “Het geknakte mastje”, hieronder te zien.

animatiefilmpje

Met z’n allen bezingen ze Störtebeker, die uitgroeide uit van bebaarde peuter tot een gigantische man.

Hij sloeg een pul bier van 4 liter in één keer achterover, moordde en roofde, was met zijn maten de schrik van de zee.

Animatie

Animatie
Ook vermoed ik dat de vrouwen in de omgeving van de piraten zéker de hashtag #MeToo hadden gebruikt- als die had bestaan.

Wees gerust, Störtebeker kreeg zijn verdiende loon.

animatie

 

Komend weekend is dit animatiefilmpje op het Winterwelvaart-festival te zien.
Je kunt je er vrolijk verlustigen aan de gruwelijke manier waarop onze piraat ten onder gaat.
YOHO!

CADEAU
En dat mooie kerstcadeau waar je naarstig naar zocht?
Er hangen 2 nieuwe kunstdrukken in mijn winkel te stralen.

Bestel nu hier of mail me! Dan heb je je cadeau voor kerstmis in huis.

animatie