Tja, arceren. Van die streepjes, weet je wel, zoals Peter van Straaten dat zo goed kan. Of, om maar iemand te noemen, Rembrandt. Ik wilde het weer eens oefenen en heb een Helleborus nagetekend. Oei, wat frustrerend!

Helleborus, rood, in zwart-wit

 Het is best áárdig, maar het stralende van die gele meeldraden kreeg ik er niet op, en de lijnen van de schaduwen zijn grof. Ik ben er gauw mee gestopt en heb een andere geprobeerd, maar die werd nog slechter.

ZWART WIT TEKENING

In het dagelijkse illustratie-leven gebruik ik dat hele arceren nooit, want als ik nog eens in zwart-wit moet tekenen kan ik andere technieken gebruiken om een schaduw mee te maken.

zwart-wit, schaduwen, gewassen inkt en Conté

Conté-potlood toegepast op een schets van een heks voor een kinderboek:

schets heksje Sybille

 

 Hier ben ik wel tevreden over. Toch zit het me dwars, dat arceren. Ik had net tijdens een illustratieworkshop beweerd dat ik dátgene wat ik in mijn hoofd heb, ook wel op papier krijg. Haha, niet dus. Is ook onzin, want ik blijf voor opdrachten altijd op het mij bekende pad.

Dat is ook de reden waarom ik dit blog ben begonnen, om iets anders te maken, dingen uit te proberen. Nou ja, dát is gelukt in ieder geval.

 

Ook in de Wereld van de Illustratie heb je modes. Ga maar na, als je een tekening uit de jaren ’50 ziet, weet je meteen dat het uit die tijd komt. De laatste jaren is grafisch werk populair, mijn vermoeden is dat dat komt door de computer.

Maar er zijn uitzonderingen, mensen die eigenlijk altijd hetzelfde werken en onverminderd goed worden gevonden. Laatst vond ik een boekje dat me in één klap naar de jaren ’70 terug katapulteerde. Jee, Vader & Zoon stripjes! De strips ademen helemaal de geest van de jaren ’60 en ’70.

Vader-en-Zoon stripje, linkerbladzij

Vader-en-Zoon-strip rechterbladzij

De vader is rechts, loopt altijd in pak en heeft een dikke sigaar. Zoon is lui, links en langharig. Herken je het of ben je er te jong voor? De stijl van tekenen ken je ongetwijfeld, Continue Reading →

Mijn grootmoeder en haar ouders hadden een kleine actieradius. Die actieradius was tot één of twee dorpen verderop, namelijk het aantal kilometers dat ze konden lopen. Over een zandpad. Er was géén telefoon. Geen auto, geen trein. 

Er was geen pil, dus als je pech had kreeg je 13 kinderen. Geen douche, geen stromend water nog zelfs, geen wasmachine, geen televisie. Al deze dingen zijn er tijdens haar leven gekomen. Fantastische ontwikkelingen, en tegelijk een hele ommezwaai, daar was ik me als kind wel van bewust. Ze moest er soms nogal aan wennen.

telefoon, hallo??

En nu? Mijn oma is dood en er zijn alweer heel veel nog nieuwere spullen.

 

google glass...tja.

Het is niet misselijk wat er allemaal gekomen is. Continue Reading →

Als ik iets lees over De Kunst Van het Bloggen is dat allereerst:

titel met bloemetjes

Jij hebt een stuk met bloed,zweet en tranen bij elkaar verzonnen maar het grootste deel van de mensen leest het helemaal niet. Al zijn ze lid van je blog. Mensen moeten dus geprikkeld worden om het wél te lezen. Het grappige is: mensen lezen iets het snelt als ze gealarmeerd worden.

alarm, blog, illustratie, Marijke Klompmaker

 Niks positiviteit, leuke lokker, beloftes van geluk. Nee: Continue Reading →

Een dik jaar geleden begon ik met dit weblog. Ik wilde er werk opzetten dat niet in opdracht was gemaakt. Om mezelf uit te dagen en meer te experimenteren. Dat heb ik geweten.

Tijdens een marketingcursus bleek dat een blog een mooi marketinginstrument is. Mensen moesten alleen wel lid kunnen worden én er moest meer tekst op. Zo gezegd zo gedaan: ander blogsysteem (waardoor het oude werk nu jammer genoeg niet meer te zien is), meer tekst.

eeeh… huh?

Het is maar langzaam tot me doorgedrongen dat ik nu ineens niet alleen illustrator ben, maar ook een soort van baantje als BlogSchrijfster heb. Met hoofdletters ja, want dat is echt weer een vak apart! Het is heel erg leuk, daar niet van. Maar net als bij ieder vak zijn er wel allemaal do’s en don’ts en die leer ik met vallen en opstaan.

Gelukkig zijn mijn tweelingzus en mijn zwager allebei schrijver en geven ze zo nu en dan opbouwend commentaar (au). Daarnaast zijn er verschillende bloggers die de kunst van het bloggen uitleggen. Kitty Kilian, met haar lekker krachtige mening (= goed! tip 1). Deze week weer Henneke Duistermaat. Zij zegt onder andere dat je vooral je eigen stem moet ontwikkelen (tip 2).

een eigen stem

Waar heb ik dat eerder gehoord? Ooo ja..hier.

 

het vinden van je eigen pen en stem

Een eigen stem met een eigen pen

Is het je opgevallen dat ik veel korte zinnen gebruik? =tip 3. Anders lees je niet door en klik je weg, let maar op. Weer wat geleerd over jezelf.

Je bent boekhouder. Heus waar. Net begonnen en je zit te springen om klanten. Vol moed en hoop zet je een dure advertentie in de Gezinsbode:

J. Nieboer, boekhouder, betrouwbaar en snel. Telefoonnummer erbij, je gloednieuwe website. Nu maar hopen dat er mensen reageren.

Wat ik leerde op de marketingcursus die ik deed: het spreekt mensen niet aan dat jij boekhouder bent. Het triggert niet. Boekhouder, illustrator, coach, het zegt weinig.

Wat wel werkt, is als je iemand aanpreekt op zijn behoeften. Wat heeft iemand nodig? Bijvoorbeeld: Worstel je met je administratie? Geef mij je schoenendoos met bonnen, ik zorg dat het op orde komt. Zodat jij je op je bedrijf kunt richten. 

Ik kreeg de gelegenheid om gratis een advertentie voor mijn bedrijf te zetten. Fijn! De tekening ervoor had ik gauw bedacht: knal-oranje, met de vis uit een eerder blog.

foto-vis-op-oranje-vel-met-potlood

Het voorbeeld van de boekhouder schud ik zo uit mijn mouw, maar voor mezelf vind ik de tekst dan ineens toch heel erg lastig.

‘Illustraties nodig? Marijke Klompmaker maakt ze!….’

Nee nee nee. Marieke Anthonisse (de businesscoach) gevraagd, en zij wist me natuurlijk te helpen. Continue Reading →

Voelde jij je als kind speciaal? Je was heel gewoon, leek het. Maar stiekem (je zou het nooit benoemen), van binnen voelde je dat je niet gewoon was. Je voelde je…. ánders. Ik in ieder geval wel.

En ís dat ook niet zo?

Dit papier zag je vorige week al met daarop een kindertekening (door Myriam toegestuurd).papier van Myriam met kindertekening

Tegelijk kwam ik een prachtige uitspraak van Loesje tegen. De combinatie kon een mooi kadootje worden. Om naar Myriam terug te sturen, voor mijzelf, voor jou. De kindertekening was vrij makkelijk van de achtergrond los maken en het de vage potloodtekening werd benadrukt met rode stift.

openen-brief-Myriam-loesje-uitspraak

Continue Reading →

Snotverkouden fabeldieren. Dat was het onderwerp dat ik van Mieke opkreeg naar aanleiding van dit blog van vorige week. En die ‘fabeldieren’ moesten uit deze vlekken ontstaan.

wit-vel-met-vlekken,-gele-achtergrond

Een ontzettend leuk onderwerp! Dieren uit oude verhalen, sprookjes, uit de Griekse mythologie. Ontsproten uit onze gezamenlijke fantasie. Eigenlijk vertellen ze hoe mensen vroeger tegen de wereld aankeken. Meestal waren de fabeldieren gevaarlijke (mens)dieren die werden bevochten door ridders en andere helden.

Ik vond het leuk om het ‘talige’ te benadrukken, de verhalen die werden overgeleverd. Daarom heb ik mijn dieren opgebouwd uit letters.

Eerst heb ik er een schets in potlood van gemaakt. De buitenvormen bepaald, zodat de letters daarin konden. Zie je de a’s op de borst? De e’s als tenen.

foto tekening half af, fabeldieren

Continue Reading →

Goh wat had ik toch een leuk blog de wereld ingestuurd, dacht ik. Vol verwachting keek ik uit naar een onderwerp voor de volgende illustratie. En ik kreeg…0,0 reacties. He?! Dat kon niet kloppen, en dat deed het ook niet.Computerproblemen: Eric, help!

Snel de onvolprezen webjongen Eric gebeld, die er ijs en weder dienende mee aan de gang ging. Pfieuw, dat was gerepareerd, en gelukkig kreeg ik nog een paar reacties op het blog.  Maar toen kreeg ik (en jullie ook) na een paar dagen een mailtje van mezelf! Huh?

Een nieuwsbrief die IK niet had verstuurd.

Het was een testmailtje van Eric. Eric die dus IETSJEpietsje minder onvolprezen is dan gedacht. Gelukkig maar, want ik ben een kluns op computergebied en nu was het eens niet Continue Reading →

 

Routine, regelmaat, ritme. Heel nuttig en disciplinerend, maar blij word ik er niet van.  Hier is een ode aan het toeval. Ik heb een A4-tje nat gemaakt en er druppels inkt op laten vallen. Jij noemt het onderwerp waar de tekening over moet gaan en ik bak er iets leuks van.

aquarelpapier, A4, met zwarte inktvlekken op gele achtergrond.

De eerste persoon die reageert (en lid is van dit blog) bepaalt. Ik mag ermee doen wat ik wil, maar de vlekken moet ik wel gebruiken. Over een week zie je het resultaat!

Jouw toevals-tekening

Maar ik ga nog verder. Voor het blog erna mag jij mij een vel papier geven of opsturen Continue Reading →

 

Vorige week schreef ik over een onderwerp dat me aan het hart gaat. Het is natuurlijk een hartstikke droog en ook nog complex onderwerp ‘de bezuinigingen in de jeugdzorg.’ Sahaaai! En ook nog met een petitie... Brr.

Een artikel met beelden nodigt meer uit tot lezen. ‘Illustraties-maken’ is my middle name, dus dat kwam goed uit.

Maar wat voor illustratie? En waarom díé?

Eerst heb ik een grote, hoofd- illustratie bedacht. Het mocht wel een beeld met een gezicht worden, belangrijk ter identificatie. Je moet weer geen sentimenteel plaatje krijgen, vandaar dat de personen niet zo realistisch zijn getekend. Beetje grafisch, toch menselijk.

Zelf had ik zin in een foto-illustratie, dan krijg je van die leuke schaduwen.

 

mensen en draak losgeknipt en gefotografeerdtekening en foto over jeugzorg naar gemeenten

Welke te kiezen? Hmm, even laten liggen.

Ik bedacht dat ik het jongetje ook nog alleen kon gebruiken voor een kleine foto. Toevallig vond ik in een la een plastic bloem Continue Reading →

Sorry mensen. Dit wordt een Frisse én Activistische Blik. Dit is hoe het zit. Zo’n driekwart jaar geleden begon ik met het volgen van een blog óver het schrijven van een blog. Bere-interessant en heel leerzaam.

Kitty Kilian vindt dat het geen zin heeft om een blog te schrijven als je je op de vlakte houdt. Dat doet zij zelf ook niet en daarom lees ik haar stukken zo graag. Krachtige mening, uitgesproken visie, goeie adviezen.

Afgelopen zaterdag kwam er een post van Kitty die niet over bloggen ging en me erg raakte. Dit was wel heel persoonlijk. Het ging over haar zoon Frits, die afgelopen zomer zelfmoord pleegde. Én over de veranderingen die gaan komen in de jeugdzorg. Kitty’s stuk kun je hier lezen (DOEN).

Er is regelmatig gedoe over kinderen die schijnbaar vrij makkelijk, hop, een etiket krijgen en bijbehorende medicatie.jongen met angsten, foto

Er zal ongetwijfeld het één en ander mis gaan. Ik weet ook wel dat de jeugdzorg bureaucratisch is en verre van perfect. En het kost een hoop geld. Veranderingen ten goede: graag.

Maar of we willen of niet, er is een aantal kinderen waar echt wat mee is. Die niet gewoon nogal druk zijn, maar bijvoorbeeld een angststoornis hebben.  Continue Reading →

Zo rond deze tijd rent iedereen als een kip zonder kop rond om alles nog op tijd af te krijgen voor de kerst. Werk. Voorbereidingen. Eigenlijk heb ik het niet erg druk deze week, maar van de weeromstuit voel ik me ook behoorlijk gestrest. Af, er moeten dingen af! O, een kerstborrel! Wacht, de kip moet besteld!

Gisteren zag ik een klein bruin boekje liggen en neusde er even in. Ik was meteen verkocht.eerste bladzij van het boek 'Klaas'‘Klaas’ is een personage waar Nico Dijkshoorn lange tijd tweets de wereld over heeft ingestuurd. Dit boekje (met het beste van die tweets) is iets om zo nu en dan een paar bladzijden van te lezen en er hardop om te gniffelen. Hier zie je de hele eerste bladzijde.

Toen ik deze bundel zag had ik ineens zoveel zin om een héle stapel boeken in te duiken. Computer uit te laten, languit op de bank te gaan liggen en lezen, lezen, lezen. De bof is, HET KAN!

Dit kreeg ik namelijk voor mijn verjaardag
ruitjespapier met tekeningen van mijn kado's Continue Reading →

En dan bedoel ik niet: wat zullen we doen met kerst. Nee: wat voor kerstkaart verstuur ik? Als illustrator-zijnde vind ik dat ik zelf een kaart moet maken. Alleen

  • ik heb niks met kerst. Wij waren vroeger thuis ‘openbaar’ zoals je dat toen zei en vierden het helemaal niet.
  • belangrijker nog: bedenk maar eens iets origineels..!

Maar ik heb er wat op gevonden! Neem het gerust over, het is namelijk briljant en biedt je een scála aan mogelijkheden.

Noem het geen kerstkaart maar een nieuwjaarskaart. Daar valt zoveel bij te bedenken, zeker met een toepasselijke tekst. Ook als je gewoon een kaart koopt heb je ineens keus te over. Bijvoorbeeld: zeil met vaart en vertrouwen het nieuwe jaar in (mooie geschilderde zeilboot), zet je beste hoed op dit jaar met.. (foto pauwenveer), geef glans aan 2014 (één-en-al-glitterkaart), etc. etc.

Nog een Groot Voordeel: geen stress. Je kan deze kaarten in alle rust in de kerstvakantie volpennen. Zelfs na 1 januari, dan valt hij nog meer op ook.

Ik ging zelf dit jaar allereerst uit van het materiaal, namelijk bruin pakpapier. Dat wilde ik al lang eens proberen. Voor mij is een nieuwjaarskaart ook een mogelijkheid om vrij werk te maken.  Ik hou erg van een snufje vervreemding. Vorig jaar had ik deze kaart:

 geen kerstkaart maar een nieuwjaarskaart. Getekend door Marijke Klompmaker

Tegelijk vind ik het mooi om die vervreemding te combineren met een traditionele manier van werken. Continue Reading →

Allereerst heb ik dit voor je:

foto van uitnodiging workshop illustreren

Je bent van harte welkom bij een workshop ‘illustreren’ in mijn atelier. Zaterdag 28 december, net tussen kerst en oudjaarsdag?! Jahaa, daarom juist. Heerlijk om even iets héél anders te doen. Uitbuiken van kerst en met nieuwe energie oudejaarsavond in.

  • WANT. Je gaat leuke tekenoefeningen doen om los te komen. Weg met die technieken en hoe-het-zou-moeten.
  • EN. Continue Reading →