Jo is 20 jaar, heel beschermd opgevoed en eerlijk gezegd nogal tuttig.

Maar ze gaat op kamers, studeren, en maak voor het eerst vriendinnen, Philine en Sonja.

Vrijheid!

portret hannie schaft

Over deze schets schilder ik een lichtgele ondergrond van gouache.
Jo heeft een hele lichte huid, en als ik goed de foto’s bekijk, ook sproeten.

SPANNING
Ondanks haar opvoeding is Jo een vrouw met lef, zal blijken.
De oorlog sluipt steeds meer het dagelijkse leven binnen.
In het land vindt er heel langzaam -zo langzaam dat het soms best normaal lijkt- een rare ommekeer plaats.

portret hannie schaft

 

 

Philine en Sonja krijgen steeds minder bewegingsvrijheid.
Ze mogen niet meer fietsen, door parken lopen, niet meer naar de bioscoop.
Omdat ze Joods zijn.

Jo gaat weer thuis wonen en neemt haar vriendinnen mee, die er onderduiken.

portret hannie schaft

 

GELUKJE
Een geluk bij een ongeluk: veel mannen zien vrouwen niet helemaal voor vol aan.
In ieder geval zien ze hen niet als mensen die actie ondernemen tegen de bezetters en hun aanhangers.
En dat is wat Jo doet.

goed blog
Samen met de zusjes Freddie en Truus -14 en 16 jaar!- gaat ze op pad.

In het zwembad pappen ze met Duitsers aan, zo krijgen ze allerlei informatie los.
Ze stelen persoonsbewijzen, heel bruikbaar voor Joden, en brengen wapens van hot naar her.

De achtergrond van dit schilderij van Jo maak ik nat met water, daaroverheen ga ik met een mengsel van bruin en donkerblauw.

portret hannie schaft

LIEFDE EN DOOD
Jo krijgt een vriendje, Jan.
Met zijn tweeën proberen ze al fietsende een collaborateur dood schieten, maar het gaat faliekant mis, Jan sterft.
Jo is vreselijk verdrietig, en word nog fanatieker.

Als je dit soort dingen doet kun je maar beter een andere naam aannemen,
dus je ziet hier Hannie, met haar enigszins scheve lach.
En met haar prachtige rode bos krullen, die ik met kleurpotlood teken.

 

portret hannie schaft


Ook het gezicht teken ik licht in met kleurpotlood, de jukbeenderen, lippen, sproeten.

HANNIE SCHAFT
Hannie’s acties lopen al een tijd in de smiezen.
Als al bíjna de oorlog gewonnen is, in maart 1945, wordt ze gepakt.

De nazi’s en het verzet hebben een dealtje: geen liquidaties meer.

portret hannie schaft

 

Alleen Hannie…tja, de nazi’s kunnen haar bloed wel drinken.
Na dagenlang verhoor wordt ze naar de duinen gebracht.

Hannie loopt over het zandpad en wordt van achteren op het hoofd beschoten.
De kogel schampt erlangs, ze is alleen gewond.
Dus wordt er met een machinegeweer op haar geschoten,

portret hannie schaft

 

 

net zolang tot ze dood is.

Zoals één van de vele vrouwen in het verzet zeiportret hannie schaft

 

 

 

Ik merk dat veel jonge mensen dit ‘wijf’, onze heldin Hannie Schaft niet kennen.
Of -zoals ze ook wel wordt genoemd- ‘Het meisje met het rode haar’.
Heel fijn dus als je deze blog deelt. Dank!

6 reacties

  1. Wauw, mooi verteld en verbeeld.

  2. Mooie tekeningen!

  3. Zo! Dat is weer een indrukwekkende blog.
    Daar word je een beetje stil van.

  4. In de zeventiger jaren las ik dat boek van Teun de Vries (we kochten het in Amsterdam in een boekwinkel waar hij signeerde!), en toen hoorde ik voor het eerst over Hannie Schaft.
    Toen begreep ik pas de naam van de opleiding N20 (?), die in Haren was, en die de Hannie Schaft Academie heette. Helaas is die naam verdwenen bij al grote HBO-fusies.

    • Tja….wist je dat Hannie Schaft lang niet herdacht mocht worden, omdat ze symphatie voor het communisme had? Maar ja, het waren juist communisten die (veelal) in het verzet zaten, we hebben veel aan hen te danken.
      Ik heb dat boek ook gelezen, vandaar dat de naam heel bekend voor me is.

Laat een reactie achter

Uw email adres word niet gepubliceerd